Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Hyginus - Astronomica

Bron: theoi.com

The Myths of Hyginus, translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies, no. 34. Lawrence: University of Kansas Press, 1960. Vertaald naar het Nederlands door Maarten Hendriksz; 2012.

01. t/m 05

01 Grote Beer

01; 01
We beginnen met de Grote Beer. Hesiodus zegt dat ze Callisto heet, dochter van Lycaon, die regeerde in Arcadië. In haar ambitie om te jagen sloot ze zich bij Artemis aan, en werd zeer gewaardeerd door de godin vanwege hun zelfde temperament. Later toen ze zwanger was gemaakt door Zeus, was ze bang om de waarheid aan Artemis te vertellen. Maar ze kon het niet lang verbergen, want toen haar buik dikker werd tegen de tijd dat de bevalling naderde, en haar vermoeide lichaam aan het wassen was in een rivier, realiseerde Artemis zich dat zij haar maagdelijkheid niet had bewaard. Vanwege de beschadiging van haar diepe vertrouwen, bedacht de godin geen lichte straf. Ze nam haar meisjesgedaante weg, en veranderde haar in de gedaante van een beer. In deze gedaante beviel ze van Arcas.
01; 02
Zeus, in de gedaante van Artemis, volgde het meisje en deed alsof hij haar wilde helpen met de jacht, en omarmde haar buiten het zicht van de rest. Toen Artemis haar naar haar gezwollen buik vroeg, antwoordde ze dat dit door de godin kwam, en vanwege dit antwoord veranderde Artemis haar in de gedaante zoals hierboven omschreven. Toen ze als een wild dier door de bossen zwierf, werd ze gevangen door een paar Aetoliërs en als geschenk voor koning Lycaon naar Arcadië gebracht samen met haar zoon, en daar, in onwetendheid met de wet, vluchtte ze in de tempel van Zeus. Haar zoon volgde haar meteen, en de Arcadiërs die hem achtervolgden probeerden hem te doden, toen Zeus, indachtig zijn indiscretie, haar redde en zij en haar zon tussen de sterrenbeelden plaatste. Hij noemde haar Arctos, en haar zoon Arctophylax.
01; 03
Sommigen zeggen ook dat toen Callisto door Zeus omarmd werd, Hera haar woedend in een beer veranderde; en daarna, toen ze de jagende Artemis ontmoette, door haar werd gedood, en later, toen ze herkend werd, tussen de sterren werd geplaatst.
01; 04
Maar anderen vertellen dat toen Zeus Callisto in de bossen achtervolgde, Hera, vermoedend wat er was gebeurd, zich daar naar toe haastte zodat ze kon zeggen dat ze hem openlijk betrapt had. Maar Zeus, die het gemakkelijker vond om zijn schuld te verbergen, liet haar in de gedaante van een beer achter. Toen Hera op die plek een beer in plaats van een meisje vond, wees zij haar aan voor Artemis, die aan het jagen was, om te doden. Zeus was bedroefd toen hij dit zag, en zette in de hemel een gedaante van een beer die door sterren werd uitgebeeld.
01; 05
Dit sterrenbeeld, zoals velen hebben verklaard, gaat niet onder, en degenen die een reden voor dit feit willen geven zeggen dat Tethys, vrouw van Oceanus, weigert om haar in zee met de andere sterren te ontvangen, omdat Tethys de verzorgster van Hera was, in wiens bed Callisto een bijslaap was geweest.
01; 06
Araethus van Tegea zegt dat zij niet Callisto maar Megisto was, en ook geen dochter van Lycaon maar van Ceteus, en zo kleindochter van Lycaon. Hij zegt ook dat Ceteus zelf de Knieler wordt genoemd. De andere details stemmen overeen met wat hierboven is gezegd. Al deze zaken hebben zich afgespeeld op de Arcadische berg Nonacris.

02 Kleine Beer

02; 01
Aglaosthenes zegt dat zij Cynosura was, een van de verzorgsters van Zeus en een van de vele nimfen op de Ida. Hij zegt ook dat in de stad Histoe, gesticht door Nicostratus en zijn vrienden, zowel de haven als een groot stuk van het land naar Cynosura zijn vernoemd. Zij was ook onder de Cureten die de bedienden van Zeus waren. Sommigen zeggen dat de nimfen Helice en Cynosura verzorgsters van Zeus waren, en uit dankbaarheid aan de hemel werden geplaatst, beiden Beer genoemd. Wij noemen hen Septentriones.
02; 02
Maar velen vertellen dat de Grote Beer op een wagen lijkt. Als reden wordt het volgende verteld: Degenen die, in het begin, de sterren observeren en het aantal sterren tellen in de verschillende sterrenbeelden, noemen deze groep geen ‘Beer’ maar ‘Wagen’, omdat twee van de zeven sterren die van gelijke afmetingen lijken en het dichts bij elkaar staan gezien worden als ossen, en de andere vijf de vorm van een wagen uitbeelden. Hierdoor wordt het teken dat het dichtste bij staat Boötes genoemd. Hier zullen we later nog over spreken. Aretus zegt dat noch Boötes noch de Wagen deze namen hebben om bovengenoemde redenen, maar omdat de Beer, als een wagen, om de pool lijkt te draaien die in het noorden ligt, en Boötes, haar lijkt te besturen. Hier lijkt Aretus een aanzienlijke fout te maken, want later, in relatie met de zeven sterren, worden vijfentwintig gegroepeerde sterren ontdekt die de gedaante van de Beer compleet maken, en niet zeven. En zo werd degene die de wagen volgde en voorheen Boötes genoemd werd, nu Arctophylax (Beer Waker), en zij, in dezelfde periode dat Homerus leefde, werd Beer genoemd. Over de Septentriones zegt Homerus dat ze zowel Beer als Wagen genoemd worden; nergens geeft hij aan dat Boötes Arctophylax genoemd wordt.
02; 03
Er is ook een groot verschil van mening waarom de Kleine Beer soms Phoenice genoemd wordt, en waarom diegenen die haar observeren zeggen dat zij nauwkeuriger en zorgvuldiger kunnen navigeren; waarom ze betrouwbaarder is dan de Grote Beer, al kijken ze niet naar haar. Deze mensen schijnen zich niet te realiseren waarom ze Phoenice wordt genoemd. Thales van Miletus, die deze zaken zeer zorgvuldig heeft onderzocht, en haar eerst Beer noemde, werd als Phoeniciër geboren, zoals Herodotus zegt. Daarom gebruiken alle bewoners van de Peloponnesus de eerste Arctos; de Phoeniciërs echter, gebruiken degene die zij hebben ontvangen van haar ontdekker, en door haar zorgvuldig te observeren, denken ze preciezer te kunnen navigeren, en noemen haar gepast Phoenice naar de afkomst van haar ontdekker.

03 Slang

03; 01
Deze grote Slang wordt aangewezen liggend tussen de twee Beren. Van hem wordt verteld dat hij de gouden appels van de Hesperiden moet bewaken, en nadat Heracles hem gedood had, door Hera tussen de sterren is geplaatst, want door haar uitlokking ging Heracles naar hem op zoek. Hij wordt beschouwd als de bewaker van de tuinen van Hera. Pherecydes zegt dat toen Zeus met Hera trouwde, Gaea kwam, takken met gouden appels brengend, en Hera, in bewondering, Gaea vroeg om hen te planten in haar tuinen vlakbij de berg Atlas. Toen de dochters van Atlas de appels van de takken bleven plukken, plaatste Hera deze bewaker daar. Als bewijs staat de vorm van Heracles boven de Draak, zoals Eratosthenes laat zien, zodat iedereen weet dat om deze speciale reden het de draak wordt genoemd.
03; 02
Sommigen vertellen dat deze Draak door de Giganten naar Athena werd geworpen, toen zij met hen vocht. Athenea griste echter snel zijn kronkelende vorm en wierp het naar de sterren, en plaatste het aan de pool van de hemel. En zo verschijnt zijn kronkelende lijf nu nog steeds, alsof het pas kort geleden tussen de sterren is geplaatst.

04 Beer - bewaker

04; 01
Er wordt verteld dat dit Arcas is, de zoon van Zeus en Callisto, die Lycaon opdiende tijdens een banket, aan stukken gesneden met ander vlees, toen Zeus als gast bij hem kwam. Want Lycaon wilde weten of degene die hem om gastvrijheid had verzocht een god was of niet. Vanwege deze misdaad werd hij niet licht gestraft, want Zeus, die snel de tafel omver gooide, brandde zijn huis af met een bliksem, en veranderde Lycaon in een wolf. Maar de versneden ledematen van de jongen zette hij weer aan elkaar, en gaf hem aan een Aetoliër om voor te zorgen. Toen hij, volwassen geworden, in de bossen aan het jagen was, kwam hij zijn moeder in berengedaante tegen, maar herkende haar niet. Met de bedoeling om haar te doden, joeg hij haar de tempel van Zeus in, waar op binnenkomen de doodstraf op staat, volgens Arcadische wetten. En dus, omdat beiden moesten sterven, greep Zeus, uit medelijden, hen beiden op en plaatste hen tussen de sterren. Als resultaat achtervolgt Arcas de Beer en, omdat hij Arctos bewaakt, wordt Arctophylax genoemd.
04; 02
Sommigen zeggen dat hij Icarius is, de vader van Erigone, aan wie, vanwege zijn gerechtigheid en vroomheid, Dionysus de wijn gaf, de wijnstok, en de druif, zodat hij aan de mensen kon laten zien hoe men de wijnstokken moest planten, wat er aan kon groeien, en hoe datgene dat was geproduceerd te gebruiken. Toen hij de wijnstokken had geplant, en ze zorgvuldig verzorgde met een snoeimes zodat ze goed gedijden, kwam er een geit in de wijngaard, en knabbelde aan de lekkerste bladeren die hij zag. Icarius, hier zeer boos over, greep en doodde hem en maakte van zijn huid een zak, en blies die op, en bond die dicht, en smeet die tussen zijn vrienden, en liet hen eromheen dansen. En zo dansten zij als eersten rond de geit van Icarius.
04; 03
Anderen zeggen dat Icarius, toen hij als eerste de wijn van Dionysus had gekregen, direct volle wijnzakken op een wagen laadde. Daarom wordt hij Boötes genoemd. Toen hij tijdens zijn rondreis door Attica dit aan herders liet zien, werden sommigen van hen, hebberig en aangetrokken door de nieuwe drank, verdoofd, en hier en daar spartelend, alsof ze halfdood waren, bleven ze onbetamelijke dingen doen. De anderen, denkend dat Icarius een vergif aan de herders had gegeven, zodat hij hun kuddes naar zijn eigen grondgebied kon drijven, doodden hem, en wierpen hem in een put, of, zoals anderen vertellen, begroeven hem naast een boom. Echter, toen degenen die waren gevallen en in slaap waren geraakt, wakker werden, en vertelden dat zij nog nooit zo goed geslapen hadden, en om Icarius bleven roepen om hem te belonen, sloegen zijn moordenaars, in gewetensnood, plotseling op de vlucht en gingen naar het eiland van de Ceanen. Toen zij daar als gasten werden ontvangen, bouwden zij daar huizen voor zichzelf.
04; 04
Maar toen Erigone, dochter van Icarius, bewogen door verlangen naar haar vader, zag dat hij niet teruggekeerd was en op het punt stond om naar hem op zoek te gaan, keerde de hond van Icarus, Maera genaamd, bij haar terug, jankend en klagend over de dood van zijn meester. Dit was voor haar geen enkele aanleiding om aan moord te denken, en het schuchtere meisje had geen enkel vermoeden dat haar vader was vermoord nadat hij zoveel maanden en dagen geleden was vertrokken. Maar de hond, de zoom van haar rok met zijn tanden vasthoudend, leidde haar naar het lichaam. Zodra het meisje dat zag, gaf zij alle hoop op, en overvallen door eenzaamheid en armoede, hing ze zichzelf op na vele tranenrijke klaagzangen aan de boom waaronder haar vader was begraven. En de hond verzoende zich voor haar dood met zijn eigen leven. Sommigen vertellen dat hij zichzelf in de put wierp, Anigrus genaamd. Om deze reden herhalen ze het verhaal dat niemand later meer uit de bron dronk. Zeus, die medelijden had met hun ongeluk, plaatse hen tussen de sterren. En dus noemen velen Icarius, Boötes en Erigone, de Maagd, waarover we later zullen spreken. De hond, naar zijn eigen naam en gelijkenis, noemen ze Procyon, omdat hij verschijnt voor de grotere Hond. Anderen zeggen dat zij door Dionysus werden uitgebeeld tussen de sterren.
04; 05
In de tussentijd hingen vele meisjes in het district van Athene zich zonder aanleiding op, vanwege Erigone, en stervend, baden zij dat Atheense meisje dezelfde dood als zij moesten sterven wanneer de Atheners de dood van Icarius niet onderzochten en die zouden wreken. Toen deze dingen gebeurden zoals omschreven, gaf Apollo orakels als antwoord aan diegene die bij hem om opheldering kwamen, vertellend dat zij Erigone moesten sussen als zij van deze kwelling verlost wilden worden. Dus toen zij zichzelf opgehangen had, ontwikkelden zij de gewoonte in om te bewegen aan touwen waaraan houten planken waren vastgemaakt, zodat degene die hing kon bewegen op de wind. Zij stelden dit als een plechtige ceremonie in, en vertoonden dit zowel privé als in het openbaar, en noemden het alétis, treffend de bedelares uitbeeldend die, onbekend en alleen, zoekt naar haar vader met de god. De Grieken noemen zulke mensen atlétides.
04; 06
Daarnaast, schroeide Helius, stijgend met zijn hitte, het land van de Ceanen, en beroofde hun velden van hun productie, en veroorzaakte bij de inwoners, omdat zij de bandieten verwelkomd hadden, een ziekteplaag, om hun straf aan Icarius te betalen met lijden. Hun koning, Aristaeus, zoon van Apollo en Cyrene, en vader van Actaeon, vroeg aan zijn vader hoe hij het land van deze kwelling kon verlossen. De god gebood hem te boeten voor de dood van Icarius met vele slachtoffers, en vroeg aan Zeus om wanneer Helius rees voor veertig dagen wind te sturen om de hitte van Helius te temperen. Deze opdracht voerde Aristaeus uit, en Zeus liet als gunst de wind Eurus waaien.
04; 07
Om terug te keren naar het onderwerp, Hermippus, die over de sterren schreef, zegt dat Demeter had samengelegen met Iasion, zoon van Thuscus. Velen zijn het eens met Homerus dat hij hiervoor met een bliksem is gedood. Uit hen, zoals Petellides laat zien, werden twee zoons geboren, Philomelus en Plutus, die nooit op goede voet verkeerden, want Plutus, die rijker was, gaf niets van zijn rijkdom aan zijn broer. Philomelus, gedwongen door noodzaak, kocht echter twee ossen met alles wat hij bezat, en werd de uitvinder van de ploeg. Zo, door te ploegen en zijn velden te cultiveren, onderhield hij zichzelf. Zijn moeder, zijn uitvinding bewonderend, plaatste hem ploegend tussen de sterren, en noemde hem Boötes. Zijn zoon was Parias, die de mensen Parians noemen en de stad Parion dat naar hem werd vernoemd.

05 Kroon

05; 01
Men denkt dat dit de kroon van Ariadne is, door Dionysus tussen de sterren geplaatst. Want ze zeggen dat toen Ariadne met Dionysus trouwde op het eiland Dia, al de goden haar huwelijksgeschenken gaven, ze ontving als eerste deze kroon als geschenk van Aphrodite en de Uren. Maar, zoals de auteur van de Cretia schrijft, toen Dionysus naar Minos kwam in de hoop om met Ariadne samen te liggen, gaf hij haar een kroon als geschenk. Ze was er zeer verheugd mee, en weigerde de voorwaarden niet. Hij is gemaakt van goud en Indische edelstenen, en door haar steun was Theseus in staat om terug te keren uit de duisternis naar het daglicht, want het goud en de edelstenen veroorzaakten een lichtgloed in de duisternis.
05; 02
Maar degene die de Argolica schreef gaf de volgende reden op. Toen Dionysus toestemming kreeg van zijn vader Zeus om zijn moeder Semele uit de onderwereld te halen, en een plek zocht om af te dalen in het land van de Argivers, ontmoette hij een zekere Polymnus, een man waardig aan zijn generatie, die de ingang aan Dionysus moest tonen op diens verzoek. Echter, toen Polymnus hem zag, nog maar een jongen, uitblinkend boven alle anderen in schoonheid, vroeg hij hem om een beloning die niet teruggevraagd kon worden. Dionysus, verlangend naar zijn moeder, zwoer dat wanneer hij haar terugbracht, hij zijn wens zou vervullen, echter onder voorwaarden, zoals een god kan zweren tegen een schaamteloze man. Hierna toonde Polymnus de ingang. Toen Dionysus op de plek aankwam en op het punt stond om af te dalen, liet hij de kroon achter, die hij als geschenk had gekregen van Aphrodite, dit had als gevolg dat die plek Stephanos werd genoemd, want hij wilde hem niet met zich meenemen uit angst dat de onsterfelijke gift van de goden besmet zou worden door contact met de doden. Toen hij zijn moeder ongedeerd boven bracht, zou hij de kroon tussen de sterren hebben geplaatst als eeuwigdurend gedenkteken.
05; 03
Anderen zeggen dat dit de kroon van Theseus is, en om de volgende reden vlakbij hem is geplaatst, want men denkt dat het sterrenbeeld Knieler Theseus is. We zullen later over hem spreken. Toen Theseus naar Kreta kwam met zeven meisjes en zes jeugdigen, wilde Minos, in vuur en vlam voor een van de meisjes, Eriboea genaamd, met haar samenliggen. Theseus, zoals past bij een zoon van Poseidon, en bij iemand die een tiran durft tegenspreken voor de veiligheid van een meisje, weigerde om dit toe te staan. Uiteindelijk ging het geschil niet meer over het meisje maar over de afkomst van Theseus, of hij nu wel of niet de zoon van Poseidon was, en trok Minos een gouden ring van zijn vinger die hij in zee wierp. Hij gaf opdracht aan Theseus om die terug te brengen, als hij hem wilde overtuigen dat hij een zoon van Poseidon was; en voor zichzelf, kon hij eenvoudig bewijzen dat hij een zoon van Zeus was. Zo, de hulp inroepend van zijn vader, vroeg hij om een teken om te bewijzen dat hij zijn zoon was, en direct brulden de donder en bliksem als teken van instemming, Theseus, zonder enig inroepen van zijn vader of verplichting of een eed, wierp zichzelf in zee. En onmiddellijk kwam er een grote school dolfijnen aan die, tuimelend over het wateroppervlak, hem door de liefelijk deinende golven naar de Nereïden leidden. Van hen bracht hij de ring en een kroon terug naar Minos, stralend door de vele edelstenen, van Thetis, die ze als geschenk van Aphrodite had gekregen tijdens haar huwelijk. Anderen vertellen dat de kroon van de vrouw van Poseidon kwam, en Theseus hem als geschenk aan Ariadne gaf, vanwege zijn dapperheid en zijn moed werd zij hem als vrouw gegeven. Na de dood van Ariadne plaatste Dionysus hem tussen de sterrenbeelden.

06. t/m 10.

06 Knieler

06; 01
Eratosthenes zegt dat het Heracles is, boven de draak geplaatst die we al genoemd hebben, en klaar om te vechten, met zijn linkerhand de leeuw vasthoudend, en met zijn rechter de knots. Hij probeert de draak van de Hesperiden te doden, die, zo wordt gedacht, nooit door slaap wordt overvallen of zijn ogen sluit, en zo het bewijs levert dat hij daar als bewaker is geplaatst. Panyassis in de Heraclea zegt van het teken dat Zeus, in bewondering voor hun worsteling, het tussen de sterren plaatste; want de draak heeft zijn hoofd opgeheven, en Heracles, rustend op zijn rechterknie, probeert met zijn linkervoet de rechterkant van haar hoofd te verpletteren. Zijn rechterhand opvallend omhoog, zijn linker uitgestrekt met de leeuwenhuid, en hij lijkt te vechten met al zijn krachten. Hoewel Araethus zegt dat niemand kan bewijzen wie hij is, zullen we desondanks proberen iets redelijks te laten zien en te vertellen.
06; 02
Araethus, zoals we hiervoor vertelden, noemt deze figuur Ceteus, zoon van Lycaon, en vader van Megisto. Hij lijkt zich te beklagen over de gedaanteverandering van zijn dochter in een beer, knielend op een knie, met zijn handen uitgestrekt naar de hemel, de goden smekend om bij naar hem terug te brengen.
06; 03
Hegesianax, echter, zegt dat het Theseus is, die de steen in Troezen lijkt op te tillen. Want Aegeus had er sandalen en een zwaard onder gelegd, en waarschuwde de moeder, Aethra, hem niet naar Athene te sturen voordat hij de steen op eigen kracht kon optillenen het zwaard naar zijn vader kan brengen. En zo lijkt het of hij de steen zo hoog mogelijk wil optillen. In dit verband zeggen sommigen ook dat de Lier, naast dit teken geplaatst, de lier is van Theseus, want hij was vaardig in alle kunsten en lijkt ook geleerd te hebben om op de lier te kunnen spelen. Dit zegt ook Anacreon: Naast Theseus, zoon van Aegeus, staat de Lier.
06; 04
Anderen noemen hem Thamyris, door de Muzen blind gemaakt, knielend als smekeling; anderen, Orpheus, gedood door Thracische vrouwen omdat hij naar de riten van Dionysus keek.
06; 05
Maar Aeschylus, in het blijspel Prometheus geboeid, zegt dat hij Heracles is, niet vechtend met een draak, maar met de Liguriërs. Want hij zegt dat in de periode dat Heracles het vee van Geryon wegdrijft, hij door het gebied van de Liguriërs trok. Zij verzamelden hun strijdkrachten om de kudde van hem af te pakken, en doorboorden veel van de dieren met hun pijlen. Maar nadat Heracles’ wapens het lieten afweten, door een overmacht aan barbaren en gebrek aan wapens, viel hij op zijn knieën, al lijdend aan vele wonden. Zeus, echter, uit medelijden met zijn zoon, zorgde voor een grote hoeveelheid stenen om hem heen. Hiermee verdedigde Heracles zichzelf en joeg de vijand op de vlucht. En zo zette Zeus de afbeelding van zijn gevecht tussen de sterrenbeelden.
06; 06
Weer anderen zeggen dat het Ixion is met zijn armen vastgebonden, omdat hij Hera probeerde aan te randen.
06; 07
Anderen zeggen dat het Prometheus is die op de Kaukasus is vastgebonden.

07 Lier

07; 01
De Lier werd tussen de sterrenbeelden geplaatst om de volgende reden, zoals Eratosthenes zegt. Als eerste door Hermes gemaakt van een schildpadschild, werd het gegeven aan Orpheus, zoon van Calliope en Oeagrus, die hartstochtelijk verknocht was aan muziek. Vanwege zijn meesterlijke spel kon hij zelfs wilde dieren dwingen om naar hem te luisteren. Toen hij, rouwend om zijn vrouw Eurydice, afdaalde naar de onderwereld, loofde hij de kinderen van de goden in zijn lied, iedereen behalve Dionysus; hij vergat hem en zag hij over het hoofd, zoals Oeneus Artemis vergat tijdens het offeren. Later, toen Orpheus behagen schiep in zingen, zitten op de berg Olympus, welke Macedonië scheidt van Thracië, of op de Pangaeüm, zoals Eratosthenes zegt, stookte Dionysus de Bacchananten tegen hem op. Zij doodden hem en scheurden zijn lichaam aan stukken. Maar anderen zeggen dat dit gebeurde omdat hij naar de riten van Dionysus keek. De Muzen verzamelden zijn lichaamsdelen en begroeven hem, en als grootste eerbetoon dat zij konden verlenen, plaatsten zij de Lier als gedenkteken, uitgebeeld door sterren, tussen de sterrenbeelden. Apollo en Zeus stemden in, want Orpheus had Apollo hoog geëerd, en Zeus gunde deze dienst aan zijn dochter.
07; 02
Anderen vertellen dat toen Hermes voor de eerste keer een lier maakte op de berg Cyllene in Arcadië, hij hem van zeven snaren voorzag die overeenkwamen met het aantal Plejaden, omdat Maia, zijn moeder, tot hun gezelschap behoorde. Later, toen hij het vee van Apollo had gestolen en op heterdaad was betrapt, gaf hij, om eenvoudiger genade te krijgen, op verzoek van Apollo hem toestemming om als eerste de uitvinding van de lier te claimen, en ontving van hem een staf als beloning. Toen Hermes, die in zijn hand houdend, door Arcadië reisde en twee slangen zag met ineengestrengelde lichamen, kennelijk aan het vechten, plaatste hij zijn staf tussen hen in. Zij gingen uiteen, en dus zei hij dat de staf bestemd was om vrede te brengen. Sommigen, deden twee ineen gewikkelde slangen om een staf, omdat dit Hermes een brenger van vrede maakte. Dit voorbeeld volgend, gebruikten men de staf in atletische en andersoortige wedstrijden. Maar om terug te keren naar het onderwerp. Apollo nam de lier, en onderwees Orpheus in het gebruik, en nadat hijzelf de citer had uitgevonden, gaf hij de lier aan Orpheus.
07; 03
Sommigen vertellen dat Aphrodite en Persephone naar Zeus kwamen voor een beslissing, en vroegen hem wie van hun tweeën hij Adonis gunde. Calliope, de door Zeus aangewezen rechter, besliste dat elk hem de helft van het jaar mocht bezitten. Maar Aphrodite, boos omdat ze niet had gekregen waarvan ze dacht recht op te hebben, zette de vrouwen in Thracië aan tot liefde, om Orpheus ieder voor zichzelf te winnen, waarna ze zijn lichaam aan stukken reten. Zijn hoofd, dat van de berg in zee viel, werd door de golven op het eiland Lesbos geworpen. Het werd opgepakt en begraven door het volk van Lesbos, en als dank voor deze vriendelijkheid, kregen zij de reputatie om buitengewoon vaardig te zijn in het maken van muziek. De Lier, zoals we verteld hebben, werd door de Muzen tussen de sterren geplaatst.
07; 04
Sommigen zeggen dat Orpheus eerder de voorkeur aan jongeren gaf in de liefde, hij scheen vrouwen te beledigen, en om deze reden vermoordden zij hem.

08 Zwaan

08; 01
Het teken dat de Grieken Zwaan noemen, maar anderen, uit onwetendheid over het verhaal, noemden het ornis, de algemene term voor vogel. Deze reden voor de naam werd aangegeven: toen Zeus, bewogen door verlangen, Nemesis het hof begon te maken, en haar niet kon overreden om met hem samen te liggen, verlichtte hij zijn verlangen met het volgende plan. Hij verzocht Aphrodite, in de gedaante van een adelaar, hem te achtervolgen: hij, veranderd in een zwaan, deed of hij vluchtte voor de adelaar, en nam zijn toevlucht in de schoot bij Nemesis. Nemesis duwde hem niet weg, maar hield hem in haar armen, en viel in een diepe slaap. Terwijl ze sliep, omarmde Zeus haar, en vloog toen weg. Omdat hij hoog vliegend in de lucht door mensen was gezien, zeiden deze dat hij tussen de sterren was geplaatst. Om dit echt waar te maken, Zette Zeus de vliegende zwaan en de achtervolgende adelaar in de hemel. Maar Nemesis, alsof ze getrouwd was met de stam der vogels, toen haar maanden om waren, beviel van een ei. Hermes nam dat weg en bracht dit naar Sparta en plaatste het in Leda’s schoot. Hieruit kwam Helena, die alle andere meisjes in schoonheid overtrof. Leda noemde haar haar eigen dochter. Wij laten de zaak in het midden.

09 Cepheus

09; 01
Euripides en de rest hebben geschreven dat hij de zoon van Phoenix was, koning van de Ethiopiërs, vader van Andromeda, het meisje dat werd geofferd aan een zeemonster, volgens het welbekende verhaal. Perseus bevrijdde haar van het gevaar en maakte haar tot zijn vrouw. En zo, opdat de hele familie zou worden herdacht, plaatsten de goden ook Cepheus tussen de sterrenbeelden.

10 Cassiopea

10; 01
Euripides en Sophocles en vele anderen hebben van haar verteld dat ze pochte dat ze de Nereïden in schoonheid overtrof. Hiervoor werd ze tussen de sterrenbeelden geplaatst, gezeten in een stoel. Vanwege haar goddeloosheid, als de hemel draait, lijkt ze voorgedragen te worden terwijl ze op haar rug ligt.

11. t/m 15.

11 Andromeda

11; 01
Men zegt dat zij tussen de sterrenbeelden is geplaatst door de gunst van Athena, vanwege de moed van Perseus, die haar van het gevaar bevrijdde toen zij werd blootgesteld aan het zeemonster. Nochtans ontving hij minder vriendelijkheid van hen in ruil voor zijn goede daad. Noch haar vader Cepheus noch haar moeder Cassiopea kon haar weerhouden om Perseus te volgen, ouders en land verlatend. Over haar heeft Euripides een uitstekend blijspel geschreven met haar naam als titel.

12 Perseus

12; 01
Er wordt verteld dat hij naar de sterren is verplaatst vanwege zijn nobelheid en de ongebruikelijke manier van zijn conceptie. Toen hij door Polydectes, zoon van Magnes, naar de Gorgonen werd gestuurd, kreeg hij van Hermes, waarvan men dacht dat die verliefd op hem was, talaria en petasus, en, in aanvulling, een helm die zijn drager onzichtbaar maakte voor een vijand. Dus noemden de Grieken het de helm van Hades (de Onzichtbare), hoewel Perseus, zoals sommige onwetende mensen denken, de helm van Hades niet zelf droeg, want geen enkele weldenkend mens kan dat geloven. Hij ontving ook van Hephaistus een onverwoestbaar mes, waarmee hij de Gorgo Medusa doodde. Deze daad heeft niemand beschreven. Maar zoals Aeschylus zegt in zijn Phorciden, waren de Graien de wachters van de Gorgonen. We schreven over hen in het eerste boek van de Genealogie. Zij hadden gezamenlijk maar één oog, en als één van hen de wacht had, nam die het oog van haar voorganger over. Dit oog greep Perseus, toen het van de een naar de ander werd doorgegeven, en wierp het in het meer Tritonis. Dus toen de wachters blind waren, doodde hij eenvoudig de Gorgo toen ze in slaap viel. Athena plaatste het hoofd op haar borstharnas. Euhemerus schrijft dat de Gorgo is gedood door Athena. We zullen hier later meer over zeggen.

13 Voerman

13; 01
In het Latijns noemen we hem ‘auriga’ – de naam van Erichthonius, zoals Eratosthenus toont. Zeus zag dat hij als eerste onder de mensen vier paarden mende voor een rijtuig, en bewonderde de genialiteit van de man die kon wedijveren met de uitvinding van Helius, die als eerste van de goden gebruik maakte van de quadriga. Erichthonius vond eerst het vierpaarden ruituig uit, zoals we hiervoor bespraken, en stelde ook de offers aan Athena als eerste in, en een tempel op de citadel van de Atheners. Euripides vertelt het volgende over zijn geboorte. Hephaistus, in vuur en vlam vanwege de schoonheid van Athena, smeekte haar om met hem te trouwen, maar zij weigerde. Ze verborg zich op een plek die Haphaestius genoemd werd, vanwege de liefde van Hephaistus. Ze zeggen dat Hephaistus, die haar daar achtervolgde, haar probeerde te verkrachten, en toen hij haar vol passie probeerde te omarmen en afgeweerd werd, zijn zaad op de grond viel. Overwonnen door schaamte wierp Athena er met haar voet stof overheen. Hieruit werd de slang Erichthonius geboren, die zijn naam ontleende aan de aarde en haar worsteling. Athena verborg hem, als een heilig voorwerp, in een kist. Ze bracht de kist naar de dochters van Erechtheus en gaf het aan hen om te bewaken, en verbood hen om de kist te openen. Maar de mens is van nature zo nieuwsgierig, dat hoe meer hij verboden wordt om iets te doen, hoe meer hij verlangt om datgene te doen. Dus openden de meisjes de kist en zagen de slang. Hiervoor dreef Athena hen tot waanzin, en wierpen zij zichzelf van de Acropolis. Maar de slang vluchtte naar de bescherming van Athena, en werd door haar grootgebracht. Anderen vertellen dat Erichthonius slechts slangenbenen had, en in zijn jeugd de Pan-Atheense Spelen instelde voor Athena, waaraan hij zelf meedeed in de vierspanrace. Als dank voor deze daad werd hij tussen de sterrenbeelden geplaatst.
13; 02
Anderen, die ook over de sterren hebben geschreven, vertellen dat de voerman een Argiver van geboorte was, Orsilochus genaamd, die als eerste het vierspan uitvond, en voor deze uitvinding een plaats tussen de sterren won.
13; 03
Anderen identificeren hem als de zoon van Hermes en Clytia, Myrtilus genaamd, de voerman van Oenomaus. Na zijn dood, de wijze waarop is algemeen bekend, werd zijn gedaante door zijn vader aan de hemel geplaatst.
13; 04
Op zijn linkerschouder staat de geit Capra, en in zijn linkerhand lijken de kinderen te zijn geplaatst. Men vertelt dit verhaal over hem. Een zekere Olenus, zoon van Hephaistus, had twee dochters, de nimfen Aex en Helice, die de verzorgsters van Zeus waren. Anderen vertellen dat bepaalde steden naar hem vernoemd zijn – Olenus in Aulis, Helice op de Peloponnesus en Aex in Haemonia – waar Homerus over schrijft in zijn tweede boek van de Ilias. Maar Parmenniscus zegt dat een zekere Melisseus koning op Kreta was, en Zeus naar zijn dochters werd gebracht om te verzorgen. Omdat zij geen melk hadden, gaven ze hem een geit, Amalthea genaamd, die hem zoogde. Ze baarde vaak tweelingen, en op het moment dat Zeus naar haar toe werd gebracht om te zogen, net van een paar was bevallen. En vanwege de vriendelijkheid van de moeder, werden de kinderen ook tussen de sterrenbeelden geplaatst. Van Cleostratus van Tenedos wordt gezegd dat hij als eerste deze kinderen tussen de sterren aanwees.
13; 05
Sommigen noemen Aex de dochter van Helius, die menigeen overtrof vanwege haar prachtige lichaam, maar in tegenstelling tot dit lichaam, een gruwelijke geest had. Hierdoor verschrikt, smeekten de Titanen Gaea om haar lichaam te verbergen, en Gaea verborg haar lichaam in een grot op het eiland Kreta. Later werd ze de verzorgster van Zeus, zoals we hiervoor vertelden. Maar toen Zeus, blakend van zelfvertrouwen tijdens zijn jeugd, de oorlog met de Titanen voorbereidde, kreeg hij een voorspellend orakel dat indien hij wilde winnen, de oorlog door hem gevoerd moest worden terwijl hij beschermd werd door de huid van een geit, aigos, en het hoofd van de Gorgo. De Grieken noemen dit de Aegis. Toen dit gebeurd was, zoals hiervoor omschreven, kwam Zeus, de Titanen overwinnend, in het bezit van het koninkrijk. De overblijvende botten van de geit bedekkend met een huid, schonk hij leven aan hen en herdacht ze, door hen uit te tekenen met sterren. Later gaf hij de Aegis waarmee hij zich beschermd had toen hij won aan Athena.
13; 06
Euhemerus vertelt dat een zekere Aex de vrouw van Pan was. Toen ze door Zeus omarmd werd baarde ze hem een zoon die ze Zoon van Pan noemde. Dit kind werd Aegipan genoemd, en Zeus, Aegiochus. Omdat hij dol op hem was, plaatse hij als gedenkteken de vorm van een geit tussen de sterren.

14 Slanghouder

14; 01
Ophiuchus, die, door sommige schrijvers, de slanghouder genoemd wordt, is boven de Schorpioen geplaatst, en houdt een slang in zijn handen die om zijn lichaam kronkelt. Velen noemden hem Carnabon, koning van de Getae, die in Thracië leefden. Hij kwam aan de macht in de tijd waarvan men denkt dat toen voor het eerst graan aan de stervelingen werd gegeven. Want toen Demeter haar schatten aan de mensheid uitdeelde, gebood ze Triptolemus, waar zij de verzorgster van was geweest, om alle landen rond te gaan om het graan te verspreiden, opdat zij en hun afstammelingen makkelijker boven hun primitieve manier van leven konden uitstijgen. Hij ging in een drakenrijtuig, waarvan verteld wordt dat dit de eerste was die wielen had, zodat hij tijdens zijn reis niet vertraagd werd. Toen hij bij de koning van de Getae kwam, die we hierboven noemden, werd hij aanvankelijk gastvrij ontvangen. Later werd hij, niet als weldoener en onschuldige gast, maar als een zeer kwaadaardige vijand, getroffen door verraad, en hij die klaar was om het leven van anderen te verlengen, verloor bijna zijn eigen leven. Want een draak werd in opdracht van Carnabon gedood, zodat Triptolemus er niet op reken kon dat zijn drakenwagen hem redden zou wanneer hij zich zou realiseren dat er een hinderlaag werd voorbereid. Maar Demeter kwam ter plaatse, herstelde het gestolen rijtuig voor de jongeling, verving de draak, en strafte de koning zwaar voor zijn boosaardige poging. Want Hegesianax zegt dat Demeter, ter herinnering aan de mensheid, Carnabon tussen de sterren heeft geplaatst, met een draak in zijn handen alsof hij die wil doden. Hij leeft zo pijnlijk dat hij graag zelfmoord zou willen plegen.
14; 02
Anderen wijzen hem aan als Heracles, die in Lydië naast de rivier de Sangarius een slang doodt die vele mensen had gedood en de oevers van de rivier afstroopte naar graan. Als dank voor deze daad, stuurde Omphale, de koningin van deze regio, hem overladen met geschenken terug naar Argos, en werd hij door Zeus vanwege zijn moed tussen de sterrenbeelden geplaatst.
14; 03
Sommigen zeggen dat hij Triopas was, koning van de Thessaliërs, die, in een poging zijn eigen huis van een dak te voorzien, de tempel van Demeter neerhaalde, die door ouden mannen was gebouwd. Toen Demeter hem hongersnood had gebracht voor zijn wandaad, kon hij later nooit meer genieten van enige hoeveelheid voedsel. Ten slotte, aan het eind van zijn leven, toen een slang was gestuurd om hem te kwellen, lijdend aan vele ziekten, overwon uiteindelijk de dood, en werd hij door de wil van Demeter tussen de sterren geplaatst. En de slang, om hem heen kronkelend, lijkt hem een eeuwigdurende en verdiende straf toe te brengen
14; 04
Polyzelus de Rhodian, wijst hem echter aan als Phorbas, die een grote hulp voor de Rhodianen was. De bewoners noemen hun eiland, overvallen door een groot aantal slangen, Ophiussa (Cyprus). Tussen dit grote aantal beesten leefde een slang van enorme afmetingen, die velen van hen gedood had; en toen het verlaten land uiteindelijk gebrek aan mensen kreeg, doodde Phorbas, zoon van Triopas bij Hiscilla, dochter van Myrmidon, toen hij daar aankwam vanwege een storm, al de beesten, evenals de enorme slang. Omdat hij de gunst van Apollo genoot, werd hij tussen de sterrenbeelden geplaatst, omwille van de roem en herdenking uitgebeeld terwijl hij de slang doodt. En dus brengen de Rhodianen, elke keer als zij zich ver van hun kust willen wagen met hun vloot, offers voor de aankomst van Phorbas, zodat een dergelijke onverwachte gebeurtenis van dapperheid ook de inwoners moge overkomen zoals die Phorbas had gebracht, onbewust van toekomstige lof, aan de sterren.
14; 05
Vele astronomen denken dat hij Asclepius is, die Zeus, vanwege Apollo, tussen de sterren heeft geplaatst. Want toen Asclepius onder hen was, steeg hij zo ver boven de rest in de kunst der geneeskunde uit dat het voor hem niet genoeg was om alleen de ziekten van de mensheid te genezen maar hen ook terug tot leven te brengen. Van hem wordt recent verteld, volgens Eratosthenes, dat hij Hippolytus tot leven bracht die door de ongerechtigheid van zijn stiefmoeder en de onwetendheid van zijn vader was gedood. Sommigen zeggen dat door zijn kunde Glaucus, zoon van Minos, opnieuw leefde. Vanwege dit, als voor een zonde, verbrandde en vernietigde Zeus zijn huis met een bliksem, maar vanwege deze kunde, en omdat Apollo zijn vader was, zette deze hem tussen de sterren terwijl hij een slang vasthoudt. Sommige mensen zeggen dat hij een slang vasthoudt om de volgende reden. Toen hij opdracht kreeg om Glaucus tot leven te wekken, en in een kleine gevangenis was opgesloten, terwijl hij mediteerde wat hij moest doen, met een staf in de hand, kroop een slang om zijn staf. Met zijn geest afgeleid, doodde Asclepius het, telkens opnieuw met zijn staf slaand toen deze probeerde te vluchten. Later kwam er een andere slang, met een kruid in zijn bek, en lag dat op diens kop. Toen dat gebeurd was, vluchtten beiden van de plek. Waarop Asclepius, hetzelfde kruid gebruikend, ook Glaucus tot leven wekte. Aldus werd de slang eveneens onder de hoede van Asclepius tussen de sterren geplaatst. Zijn voorbeeld volgend, gaven zijn afstammelingen deze wetenschap door aan anderen, en maken doktoren gebruik van slangen.

15 Pijl

15; 01
Deze Pijl is een van de wapens van Heracles, waarmee hij de adelaar heeft gedood die vrat van de lever van Prometheus. Het is zinvol om uitgebreider over Prometheus te spreken. Toen de eerste mensen met groot ceremonieel de offerriten van de onsterfelijke goden uitvoerden, verbrandden zij de offers volledig in de vlammen. En dus, toen de armen vermeden om offerandes te brengen vanwege de hoge kosten, kreeg Prometheus, die met zijn buitengewone wijsheid de mensheid had geschapen, door zijn smeken toestemming van Zeus dat zij slechts een deel van de offerandes in het vuur behoefden te werpen, en de rest mochten gebruiken voor hun eigen voedsel. Deze praktijk werd later gewoonte. Nadat hij deze toestemming had verkregen, niet als van een gierige man, maar eenvoudig, als van een god, offerde Prometheus zelf twee stieren. Toen hij eerst hun ingewanden op het altaar lag, wierp hij het resterende vlees van de twee stieren op een hoop, en bedekte die met een ossenhuid. De resterende botten bedekte en verborg hij met de andere huid, en gaf Zeus de keuze om een stapel uit te kiezen. Hoewel Zeus niet handelde met goddelijke bedachtzaamheid, maar als een god die geacht wordt om alles te voorzien, werd hij misleidt door Prometheus – sinds we begonnen zijn het verhaal te geloven! – omdat hij dacht dat elke stapel een stier was, koos hij de botten als zijn deel. En sindsdien worden, in plechtige riten en offers, nadat het vlees van de offers is opgegeten, de restanten in het vuur verbrand voor de goden.
15; 02
Maar, om terug te keren naar het onderwerp, realiseerde Zeus zich wat hij had gedaan, en nam het vuur van de mensen af, omdat de gunst van Prometheus meer gewicht in de schaal leek te leggen dan de macht van de goden, daar niet gekookt vlees niet bruikbaar is voor de mensen. Prometheus echter, die gewend was aan gekonkel, spande zich in om het vuur terug te brengen dat afgenomen was van de mensen. Dus, toen de anderen weg waren, ging hij naar het vuur van Zeus, en nam met plezier een klein vonkje in een venkelstengel mee terug, zich haastend, niet rennend, de stengel hoog ophoudend zodat de dicht opeengepakte lucht de vlammen in de benauwde ruimte niet zou doen doven. Sindsdien komen mensen die goed nieuws brengen gewoonlijk met vaart. Tijdens hardloopwedstrijden is het voor de renners ook een gewoonte om de toorts op de manier van Prometheus te schudden.
15; 03
Als antwoord op zijn daad, gaf Zeus, als wederdienst aan de mensheid, hen een vrouw, gemaakt door Hephaistus, en begiftigd met allerlei geschenken door de andere goden. Hierom werd ze Pandorra genoemd. Maar Prometheus bond hij voor dertigduizend jaar met ijzeren kettingen aan de berg Kaukasus in Scythië, zoals Aeschylus, schrijver van tragedies, zegt. Hij stuurde ook een adelaar op hem af om zijn lever op te vreten die elke nacht weer volledig aangroeide. Sommigen zeggen dat deze adelaar een kind van Typhon en Echidna was, anderen van Gaea en Tartarus, maar velen denken dat hij door Hephaistus is gemaakt en door Zeus leven is ingeblazen.
15; 04
Voor de bevrijding van Prometheus wordt de volgende oorzaak opgegeven. Toen Zeus, verliefd vanwege de schoonheid van Thetis, haar een huwelijksaanzoek deed, stemde het verlegen meisje niet in op zijn verzoek, maar bleef hij desondanks aandringen. In die tijd voorspelden de Moiren het natuurlijke verloop van de gebeurtenissen. Zei zeiden dat de zoon van Thetis’ echtgenoot, wie hij ook zou zijn, beroemder dan zijn vader zou worden. Prometheus hoorde dit terwijl hij waakte en bracht, niet uit genegenheid maar uit noodzaak, verslag uit aan Zeus. Hij, vrezend dat wat hij zijn vader Cronus had aangedaan in dezelfde situatie, ook hem zou gebeuren, namelijk, van zijn heerschappij beroofd te worden, gaf door noodzaak gedreven zijn verlangen om met Thetis te trouwen op, en bevrijdde Prometheus van zijn ketenen uit dankbaarheid. Maar hij ging niet zo ver om hem van al zijn banden te bevrijden, omdat hij dat gezworen had, maar ter herinnering opdracht gaf om zijn vinger met twee zaken te binden, namelijk met steen en ijzer. Deze praktijk nabootsend hebben de mensen ringen van steen en ijzer gemaakt, zodat het lijkt of zij zich met Prometheus vereenzelvigen. Sommigen vertellen dat hij een krans droeg, als bewijs dat hij als slachtoffer had gezondigd zonder straf. En zo begon de gewoonte om kransen te dragen ten tijde van grote blijdschap of overwinning. Je kunt dit waarnemen in de sport en tijdens feestmaaltijden. Maar om terug te keren naar het begin van het onderzoek en de dood van de adelaar. Heracles kwam dus, door Eurystheus opgedragen om de appels van de Hesperiden te gaan halen, door onbekendheid met de weg bij Prometheus aan, die aan de Kaukasus was vastgebonden, zoals we hiervoor vermeldden. Toen hij had overwonnen, keerde hij terug naar Prometheus om hem te vertellen dat de draak die we genoemd hebben was verslagen, en om hem te bedanken voor zijn vriendelijkheid om hem de weg te wijzen. En onmiddellijk beloonde hij degene die dat verdiende, en doodde hij de adelaar. Nadat deze gedood was, ontstond de gewoonte van de mensen om, als er slachtoffers geofferd werden, hun lever op het altaar der goden te offeren als genoegdoening voor de lever van Prometheus.
15; 05
Eratosthenes vertelt over de Pijl, dat Apollo hiermee de Cyclopen doodde die de bliksem smeedden welke Asclepius had gedood. Apollo begroef deze pijl in de bergen van Hyperboreeën, maar toen Zeus zijn zoon gratie verleende, werd hij door de wind gedragen en naar Apollo gebracht samen met het graan dat in die tijd groeide. Menigeen stelt dat om deze reden hij tussen de sterrenbeelden is geplaatst.

16 t/m 20.

16 Adelaar

16; 01
Dit is de adelaar waarvan wordt verteld dat hij Ganymedes weggriste en naar zijn minnaar, Zeus, bracht. Van deze vogel wordt ook gezegd dat Zeus hem als eerste uit de stam der vogels schiep, omdat hij alleen, zegt men, ernaar streeft om in de stralen van de rijzende zon te vliegen. En zo lijkt hij boven Waterman te vliegen, die, zoals velen kunnen bedenken, Ganymedes is.
16; 02
Sommigen vertellen dat de vogel een zekere Merops was, die over het eiland Cos regeerde, en het eiland naar zijn dochter vernoemde, en de bewoners Meropianen naar zijn eigen naam. Hij had een vrouw, Ethemea, een nimf, die door de pijlen van Artemis werd gedood nadat zij was gestopt om haar te aanbidden. Uiteindelijk werd zij levend weggegrist door Persephone naar het land der doden. Merops, geroerd door verlangen naar zijn vrouw, wilde zelfmoord plegen, maar Hera, die medelijden met hem had, veranderde hem in een adelaar en plaatste hem tussen de sterrenbeelden, want, als ze hem daar in zijn menselijke gedaante had gezet, omdat hij dan zijn menselijke geheugen zou behouden, zou hij nog steeds verdrietig verlangen naar zijn vrouw.
16; 03
Aglaosthenes, die de Naxica schreef, vertelt dat Zeus stiekem van Kreta werd gehaald, en naar Naxos gebracht, waar hij werd gevoed. Toen hij volwassen was geworden en de oorlog met de Titanen wilde beginnen, zag hij een adelaar toen hij aan het offeren was, hij vond dit een voorteken, en plaatste hem tussen de sterren.
16; 04
Sommigen vertellen dat Hermes geroerd door de schoonheid van Aphrodite, verliefd op haar werd, en toen zij geen acht op hem sloeg, bijzonder neerslachtig werd, alsof hij te schande was gemaakt. Zeus had medelijden met hem, en toen Aphrodite in de rivier Achelous aan het baden was stuurde hij een adelaar om haar sandaal naar Amythaonië van de Egyptenaren te brengen en gaf die aan Hermes. Aphrodite, er naar zoekend, kwam naar degene die verliefd op haar was, en zo plaatste hij, om aan zijn verlangen te voldoen, als beloning de adelaar aan de hemel.

17 Dolfijn

17; 01
Erastosthenes en anderen geven de volgende oorzaak op voor de aanwezigheid van de Dolfijn tussen de sterren. Amphitrite vluchtte, toen Poseidon met haar wilde trouwen en zij haar maagdelijkheid wilde bewaren, naar Atlas. Poseidon stuurden er velen op uit om haar te zoeken, en tussen hen was een zekere dolfijn, die, op zijn zwerftocht tussen de eilanden, uiteindelijk bij het meisje kwam, haar overtuigde om het Poseidon te trouwen, en zelf de bruiloft leidde. In ruil voor deze dienst, zette Poseidon de gedaante van een dolfijn tussen de sterrenbeelden. Bovendien zien we dat degenen die standbeelden van Poseidon maken een dolfijn in elke hand uitbeelden of onder aan zijn voeten plaatsen – iets waarvan ze denken dat het de god speciaal zal plezieren.
17; 02
Aglaosthenes, die de Naxica schreef, vertelt dat er zekere Tyrrheense schippers waren, die Dionysus, toen hij een kind was, met zijn kameraden naar Naxos moesten brengen en hem aan de nimfen overgaven, zijn verzorgsters. Maar onze en vele Griekse schrijvers, in boeken en de in de genealogie van de goden, hebben gezegd dat hij door hen werd grootgebracht. Maar, de schepelingen, verleid door winstbejag, wilden van de koers afwijken, toen Dionysus, hun plan vermoedend, zijn kameraden opdracht gaf om te zingen. De Tyrrheniërs waren zo ingenomen door de ongebruikelijke geluiden dat zij gek van verlangen naar de dans, zich onbewust in zee wierpen, en veranderden in dolfijnen. Daarom besloot Dionysus ter nagedachtenis van de mannen, het beeld van een van hen tussen de sterrenbeelden te plaatsen.
17; 03
Anderen zeggen dat dit de dolfijn was die Arion baarde, de citerspeler, van de Siciliaanse Zee bij Taenarum. Hij overtrof alle anderen met zijn kunde, en reisde vanwege de winst over het eiland, toen zijn bedienden, denkend dat er meer profijt te behalen was met verraderlijke vrijheid dan in stille dienstbetrekking, een plan smeedden om hun meester in zee te werpen en zijn bezittingen onder hen te verdelen. Toen hij de plannen ontdekte, vroeg hij hen, niet als meester aan zijn slaven, noch als een onschuldige man aan zijn boosdoeners, maar als een vader aan zijn zoons, om hem toe te staan zich uit te dossen in de kleding die hij meestal droeg tijdens zijn optredens, omdat er niemand anders was die, anders dan hijzelf, zijn dood kon bewenen. Toen hij toestemming kreeg, pakte hij direct zijn citer, begon over zijn eigen dood te klagen, en aangetrokken door de mooie geluiden, kwamen overal vandaan dolfijnen aanzwemmen in de zee naar het zingen van Arion. Toen, de hulp van de onsterfelijke goden inroepend, wierp hij zich midden tussen hen in, en een van hen pikte hem op en droeg hem naar de kust van Taenarum. Ter herinnering aan dit feit, werd het standbeeld van Arion dat op een dolfijn leek daar geplaatst, en vanwege deze gebeurtenis is de gedaante van een dolfijn uitgetekend door de oude astronomen tussen de sterrenbeelden. Maar de slaven die dachten dat zij aan hun dienstbetrekking waren ontsnapt, werden door een storm naar Taenarum gedreven, waar zij door hun meester werden gegrepen en geen lichte straf ondergingen.

18 Paard

18; 01
Dit teken Aratus dat vele anderen Pegasus noemen, nakomeling van Poseidon en de Gorgo Medusa, die op de Helicon, een berg in Boeotië, een bron liet ontspringen door met zijn hoef op de rotsen te slaan. De bron is naar hem Hippocrene genoemd. Anderen vertellen dat in de tijd dat Bellerophon Proetus bezocht, zoon van Abas en koning van de Argivers, Antia, de vrouw van de koning, in vuur en vlam voor hem staand, hem smeekte om haar te bezoeken, en hem het rijk van haar man beloofde. Toen zijn geen instemmend antwoord kreeg op haar verzoek, en uit vrees dat hij haar bij de koning zou beschuldigen, vertelde ze Proetus dat hij had geprobeerd om haar aan te randen. Proetus, die gek op Bellerophon was, was terughoudend om hem zelf te bestraffen, maar in de wetenschap dat hij het paard Pegasus bezat, stuurde hij hem naar de vader van Antia (sommigen noemen haar Stheneboea), en was het aan hem om de kuisheid van zijn dochter te verdedigen en de jongeling naar de Chimaera te sturen, die in die tijd het land van de Lyciërs met vlammen teisterde.
18; 02
Bellerophon overwon en ontsnapte, maar na de schepping van de bron, toen hij een poging deed om naar de hemel te vliegen, en hij die bijna bereikt had, werd hij doodsbang toen hij beneden naar de aarde keek, en viel van het paard dood op de grond. Maar het paard vloog door en werd door Zeus tussen de sterrenbeelden geplaatst. Anderen zeggen dat hij niet uit Argos vluchtte vanwege Antia’s beschuldiging, maar om geen aanzoeken meer aan te hoeven horen die hij onsmakelijk vond, of bedroefd te worden van haar smeekbeden.
18; 03
Euripides in zijn Melanippe zegt dat Melanippe, dochter van de Centaur Chiron, vroeger Thetis genoemd werd. Opgevoed op de berg Helicon, een meisje gek op jagen, waar ze werd achtervolgd door Aeolus, zoon van Hellen, en een kleinzoon van Zeus, van wie ze zwanger werd. Toen haar tijd naderde, vluchtte ze het bos in, zodat haar vader, die dacht dat zij nog maagd was, niet kon zien dat ze beviel van een kleinkind. Toen haar vader haar zocht, smeekte ze de goden dat deze haar niet zou zien tijdens de bevalling. Nadat het kind geboren was, werd ze door de goden veranderd in een merrie welke tussen de sterren werd geplaatst.
18; 04 Sommigen vertellen dat ze een priesteres was, en omdat ze de plannen van de goden openbaarde aan de mensen, veranderd werd in een merrie. Callimachus zegt omdat ze stopte met jagen en aanbidden van Artemis, deze haar veranderde in de gedaante die we genoemd hebben. Voor bovengenoemde reden is ze uit het gezicht van de Centaur geplaatst, Chiron genaamd, en ziet men alleen haar halve lichaam, omdat ze haar geslacht niet wilde tonen.

19 Driehoek

19; 01
Dit sterrenbeeld, dat drie hoeken heeft net als de Griekse letter delta, wordt om deze reden zo genoemd. Men denkt dat Hermes het heeft geplaatst boven het hoofd van Aries, zodat de somberheid van Aries wordt gemarkeerd door zijn helderheid, waar hij ook mag staan, en dat het de eerste letter uit de naam van Zeus moet vormen. Sommigen zeggen dat het de vorm van Egypte uitbeeldt; anderen dat van Ethiopië en Egypte waar de Nijl hun grenzen markeert. Weer anderen denken dat Sicilië is uitgebeeld. Weer anderen zeggen dat de drie hoeken daar zijn geplaatst omdat de goden het universum in drie delen hebben gesplitst.

20 Ram

20; 01
Dit is de Ram die Phrixus en Helle over de Hellespont droeg. Hesiodus en Pherecydes vertelen dat het een vacht van goud had; over hem zullen we uitgebreider elders vertellen. Velen zeggen dat toen Helle in de Hellespot viel, door Poseidon werd omarmd, en Paeon baarde, of, zoals anderen vertellen, Edonus. Ze zeggen ook dat Phrixus, toen hij veilig bij Aeëtes aankwam. De Ram aan Zeus offerde, en de vacht in de tempel ophing. Het beeld van de Ram zelf, dat door Nephele tussen de sterrenbeelden geplaatst werd, markeert de tijd van het jaar dat het graan groeit, wat Ino eerder had gezaaid en liet uitdrogen – de hoofdoorzaak van de vlucht. Eratosthenes zegt de Ram zijn gouden vacht zelf verwijderde, en het aan Phrixus gaf als gedenkteken, en toen met zijn eigen instemming naar de sterren ging; om deze reden lijkt hij soms wat dof, zoals we hiervoor zeiden.
20; 02
Phrixus werd, volgens sommigen, in de stad Orchomenus geboren, dat in Boeotië ligt; anderen zeggen, in het district van de Salones in Thessalië. Nog weer anderen beweren dat Cretheus en Athamas met vele anderen, zoon van Aeolus zijn; sommigen zeggen dat Salmoneus, zoon van Athamas, een kleinzoon van Aeolus was. Cretheus had Demodice als vrouw; anderen noemen haar Biadice. Geroerd door de schoonheid van Phrixus, zoon van Athamas, werd ze verliefd op hem, maar deze liefde was niet wederkerig; dus, gedreven door noodzaak, beschuldigde ze hem bij Cretheus, en vertelde hem dat hij haar had aangerand, en vele andere dingen die vrouwen vertellen. Geroerd door dit relaas, overtuigde Cretheus, zoals passend is voor iemand die veel van zijn vrouw houdt en koning was, Athamas om Phrixus ter dood te brengen. Echter, Nephele kwam tussenbeide, en redde Phrixus en zijn zus Helle, zette hen op de Ram, en gebood hen om zo ver mogelijk door de Hellespont te vluchten. Helle viel er af en moest dit met de dood bekopen, waarna de Hellespont naar haar werd vernoemd. Phrixus kwam bij de Colchiërs, en hing de vacht van de geslachte Ram in een tempel. Hijzelf werd teruggebracht naar Athamas door Hermes, die zijn vader aantoonde, met een beroep op zijn onschuld, dat hij gevlucht was.
20; 03
Hermippus zegt dat in de tijd dat Dionysus Afrika aanviel hij op een plek aankwam die Ammodes genoemd werd door de grote hoeveelheden zand. Hij verkeerde in grote problemen, want met vooruitziende blik wist hij, dat hij een extra probleem had ten gevolge van de grote schaarste aan water. Want het leger was de uitputting nabij, en de mannen vroegen zich af wat zij moesten doen, toen een ram, alleen zwervend, toevallig in de buurt van de soldaten kwam. Toen die hen zag zocht het zijn toevlucht in de lucht. De soldaten, echter, die het gezien hadden, denkend aan de problemen die zij bovenop het zand en de hitte nog in het vooruitzicht hadden, gingen in de achtervolging, op zoek naar de buit in de hitte, en volgden het tot de plek die vernoemd is naar de plek waar later de tempel van Zeus Hammon gesticht werd. Toen zij daar aankwamen, was de Ram die ze gevolgd hadden nergens te bekennen, maar zij vonden wel een overvloedige hoeveelheid water, en verfristen hun lichamen, en vertelden dit direct aan Dionysus. Verheugd leidde deze zijn leger naar die plek, en stichtte er de tempel van Zeus Hammon, en maakte daar een standbeeld met de hoorns van een ram. Hij plaatste de Ram tussen de sterrenbeelden op een zodanige wijze dat wanneer de zon in dat teken staat, alle groeiende dingen opgefrist worden; dit gebeurd in het voorjaar omdat de vlucht van de ram het leger van Dionysus opfriste. Hij wilde ook dat deze de baas over de twaalf tekens zou zijn omdat de ram de beste leider van zijn leger geweest was.
20; 04
Maar Leon, die over Egyptische gebeurtenissen schreef, vertelt het volgende over het standbeeld van Hammon. Toen Dionysus over Egypte en nog vele andere landen heerste, en alle kunsten introduceerde aan de mensheid, kwam een zekere Hammon uit Afrika die hem een grote kudde schapen gaf, om een wit voetje bij hem te halen en de eerste uitvinder van iets genoemd te worden. En dus, vanwege zijn vriendelijkheid, gaf Dionysus hem het land Thebe dat tegenover Egypte gelegen is. Dienovereenkomstig, beelden diegenen die standbeelden van Hammon vervaardigen, die uit met gehoornde hoofden, zo dat men herinnert dat hij de eerste was die het nut van het houden van kuddes aantoonde. Diegene echter, die het geschenk aan Dionysus willen toewijzen, niet aan Hammon gevraagd, maar vrijwillig bij hem gebracht, en deze gehoornde beelden voor Dionysus maken, zeggen dat de ram ter herdenking tussen de sterrenbeelden is geplaatst.

21. t/m 25

21 Stier

21; 01
De Stier is tussen de sterren geplaatst omdat die Europa veilig naar Kreta bracht, zoals Euripides vertelt.
21; 02
Sommigen zeggen dat toen Io in een vaars was veranderd, Zeus, die verbeteringen wilde aanbrengen, een beeld tussen de sterrenbeelden plaatste dat van voren leek op een stier, maar duister van achteren was.
21; 03
Het kijkt naar het oosten, en de sterren die het gezicht aanlichten worden de Hyaden genoemd. Deze zijn, zegt Pherecydes uit Athene, de verzorgsters van Dionysus, zeven in getal, die eerder nimfen waren welke Dodoniden genoemd werden. Hun namen zijn als volgt: Ambrosia, Eudora, Pedile, Coronis, Polyxo, Phyto en Thyone. Zij werden op de vlucht gejaagd door Lycurgus en allen uitgezonderd Ambrosia zochten hun toevlucht bij Thetis, zoals Asclepiades vertelt. Maar volgens Pherecydes, brachten zij Dionysus naar Thebe en gaven hem aan Ino, en om deze reden drukte Zeus zijn dank aan hen uit door hen tussen de sterrenbeelden te plaatsen.
21; 04
De Plejaden werden zo genoemd, volgens Musaeus, omdat Atlas en Aethra, dochter van Oceanus, vijftien dochters kregen. Vijf van hen worden Hyaden genoemd, omdat Hyas hun broer was, een jongen nog die innig geliefd werd door zijn zusters. Toen hij tijdens een leeuwenjacht werd gedood, gaven de vijf die we genoemd hebben zich over aan voortdurende klaagzangen, en stierven. Omdat zij zeer bedroefd waren over zijn dood, werden zij Hyaden genoemd. De resterende tien piekerden over hun zusters, en pleegden zelfmoord; omdat zij hetzelfde verdriet beleefden, werden zij Plejaden genoemd. Alexander vertelt dat zij Hyaden genoemd werden omdat zij de dochters van Hyas en Boeotia waren, Plejaden, geboren uit Pleione, dochter van Oceanus, en Atlas.
21; 05
Er zijn zeven Plejaden, maar slechts zes zijn er zichtbaar. Als reden wordt opgegeven dat van de zeven, zes getrouwd waren met onsterfelijken (drie met Zeus, twee met Poseidon, en één met Ares); en de zevende de vrouw van Sisyphus was. Uit Electra en Zeus, werd Dardanus geboren; Uit Maia en Zeus, Hermes; uit Taygete en Zeus, Lacedaemon; uit Alcyone en Poseidon, Hyrieus; uit Celaeno en Poseidon, Lycus en Nycteus. Ares verwekte bij Sterope Oenomaus, maar anderen noemen haar de vrouw van Oenomaus. Merope trouwde met Sisyphus, en baarde Glaucus, die, zoals velen vertellen, de vader van Bellerophon was. Op voorspraak van haar zusters werd ze tussen de andere sterrenbeelden geplaatst, maar omdat ze met een sterveling was getrouwd, was haar ster schemerachtig. Anderen vertellen dat Electra niet verschijnt omdat van de Plejaden gedacht wordt dat zij de cirkelende dans van de sterren leiden, maar nadat Troje was veroverd en haar afstammelingen van Dardanus waren gevallen, door verdriet hen verliet en haar plaats in de Arctische cirkel innam. Sindsdien verschijnt ze, in rouw voor een zeer lange periode, met losse haren, waardoor ze een komeet genoemd wordt.
21; 06
Maar oude astronomen rangschikken deze Plejaden, dochters van Pleione en Atlas, apart van de Stier. Toen Pleione eens met haar dochters door Boeotië reisde, probeerde Orion, die haar vergezelde, haar aan te randen. Ze ontsnapte, maar Orion zocht haar zeven jaar lang en kon haar niet vinden. Zeus, die medelijden met de meisjes had, wees hen de weg naar de sterren, en later, door sommige astronomen, werden zij de staart van de Stier genoemd. En zo lijkt het alsof Orion hen nog steeds achtervolgt wanneer zij naar het westen vluchten. Onze schrijvers noemen deze sterren Vergiliae, omdat zij opkomen tijdens de lente. Zij hebben meer waarde dan de anderen, omdat hun verschijning een teken is van de naderende zomer, hun ondergang die van de winter – iets dat niet van toepassing is voor de andere sterrenbeelden.

22 Tweeling

22; 01
Deze sterren noemen vele astronomen Castor en Polydeuces. Van alle broers waren zij het meest aanhankelijk, niet wedijverend om het leiderschap, en altijd in goede harmonie. Als beloning voor hun diensten van vriendschap, zette Zeus hen aan de hemel als welbekende sterren. Poseidon, met dezelfde intentie, beloonde hen door ze paarden te geven om te berijden, en kracht om schipbreukelingen te helpen.
22; 02
Anderen noemen hen Heracles en Apollo; Sommigen zelfs Triptolemus, die we eerder noemden, en Iasion, bemind door Demeter - beiden naar de sterren gedragen. Degenen die spreken van Castor en Polydeuces moeten weten dat Castor werd gedood in de stad Aphidnae, in de tijd dat de mensen uit Lacedaemon streden met de Atheners. Anderen vertellen dat toen Lynceus en Idas Sparta aanvielen, hij daar omkwam. Homerus stelt dat Polydeuces zijn broer de helft van zijn leven gunde, zodat zij om de andere dag schijnen.

23 Kreeft

23; 01
De Kreeft is tussen de sterren geplaatst door de gunst van Hera, omdat, toen Heracles moedig de Hydra van Lerna bevocht, hij in het moeras in diens voeten gebeten had. Heracles, die hier woedend over was, doodde het beest, en Hera zette het tussen de sterrenbeelden als een van de twaalf tekens die met elkaar verboden zijn door de baan van de zon.
23; 02
In een deel van zijn figuur zijn er enkele sterren die Ezels genoemd worden, door Dionysus met slechts twee sterren uitgebeeld op de schaal van de Kreeft. Want Dionysus, toen Hera hem waanzinnig had gemaakt, vluchtte wild door Thesprotië met de bedoeling om naar het orakel van de Zeus in Dodona te gaan en hem te vragen hoe hij weer in het bezit van zijn gezonde verstand kon komen. Toen hij bij een groot moeras kwam dat hij niet kon oversteken, kwam hij twee ezels tegen. Een van hen ving hij en stak zo op zijn rug het moeras over, en raakte zo het water niet aan. Toen hij bij de tempel van Zeus in Dodona aankwam, werd hij direct van zijn waanzin verlost, hij betoonde zijn dank aan de ezels en plaatse hen tussen de sterrenbeelden.
23; 03
Sommigen vertellen dat hij een menselijke stem aan de ezel gaf die hem droeg. Deze ezel had later een wedstrijd met Priapus over een onderwerp betreffende lichaamsbouw, maar werd door hem verslagen en gedood. Dionysus had hierdoor medelijden met hem en zette hem tussen de sterren, en opdat het bekend zou worden dat hij een god was, en niet een man die vlucht voor Hera, plaatste hij hem boven de Kreeft die daar door haar goedheid tussen de sterren was geplaatst.
23; 04
Volgens Eratosthenes, wordt er een ander verhaal verteld over de Ezels. Nadat Zeus de oorlog aan de Giganten had verklaard, riep hij alle goden op om met hem mee te strijden, en Dionysus, Hephaistus, de Satyrs en de Silenen kwamen rijdend op ezels. Omdat ze dicht bij de vijand kwamen, waren de ezels doodsbang, en lieten allen een geweldig gebalk klinken zoals de Giganten nog nooit hadden gehoord. Na dit geluid sloeg de vijand haastig op de vlucht, en werden zo verslagen.
23; 05
Er is een gelijkluidend verhaal over de schelp van Triton. Toen hij die uitholde en zo de trompet uitvond, nam hij die mee tegen de Giganten, en blies daar aangekomen vreemde geluiden door de schelp. De Giganten, die vreesden dat een of ander wild beest door hun tegenstanders was meegebracht, sloegen op de vlucht, werden verslagen en kwamen zo in de handen van hun tegenstanders.

24 Leeuw

24; 01
Hij is tussen de sterren geplaatst omdat hij beschouwd wordt als de koning der dieren. Sommige schrijvers menen dat Heracles eerste werk hem betrof en hem toen doodde, ongewapend. Peisandrus en vele anderen hebben hierover geschreven.
24; 02
Boven zijn verschijning in de lucht naast de Maagd staan zeven andere sterren naast zijn staart, gerangschikt in een driehoek, die Conon, de wiskundige, en Callimachus de Lok van Berenice noemen. Toen Ptolemy met zijn zuster Berenice getrouwd was, dochter van Ptolemy en Arsinoë, en na een paar dagen vertrok om Asia aan te vallen, zwoer Berenice dat wanneer Ptolemy zou terugkeren als overwinnaar zij heur haar zou afknippen. Ze plaatste de lok, ingewijd door de eed, in de tempel van Aphrodite, maar was daar de volgende dag niet meer te zien. Toen de koning hierover bedroefd was, zei Conon de wiskundige, verlangend naar de gunsten van de koning, dat hij de lok tussen de sterrenbeelden had gezien, en wees zeven sterren aan zonder bekende uitbeelding die hij voorstelde als zijnde de lok.
24; 03
Sommige auteurs inclusief Callimachus vertellen dat deze Berenice paarden fokte, en ze gewoonlijk naar Olympia zond. Anderen voegen daaraan toe dat Ptolemy, de vader van Berenice, eens in paniek vanwege het aantal vijanden, veiligheid zocht door te vluchten, maar dat zijn dochter, en enkele welopgevoede amazonen, op een paard sprongen, en de overblijvende troepen organiseerden, vele van de vijanden doodden, en de rest op de vlucht joeg. Vanwege dit feit noemt zelfs Callimachus haar sterk van geest. Eratosthenes zegt dat ze opdracht gaf om aan de meisjes van Lesbos de bruidschat die zij hadden achtergelaten bij hun ouders terug te geven, van degene die hij had vrijgelaten, en zij vestigde onder hen het recht van herovering

25 Maagd

25; 01
Hesiodus noemt haar de dochter van Zeus en Themis. Aretus zegt dat zij wordt gezien als de dochter van Astraeus en Eos, die leefden in de tijd van de Gouden Mensen en hun leider was. Vanwege haar zorgvuldigheid en eerlijkheid werd ze Dike genoemd, en in die periode was geen enkele vreemde natie betrokken in een oorlog, noch zeilde er iemand over de zeeën, maar waren ze gewoon om hun leven te wijden aan de zorg voor de velden. Maar diegenen die na hen geboren waren minder zorgzaam en meer hebberig, zodat Dike zich steeds minder associeerde met de mensheid. Uiteindelijk werd de ziekte zo extreem dat het Bronzen Ras was geboren; toen kon ze het niet meer verdragen, en vloog weg naar de sterren.
25; 02
Anderen noemen haar Tyche – anderen, Demeter, en ze discussiëren steeds meer omdat haar hoofd maar vaag wordt gezien.
25; 03
Sommigen noemen haar Erigone, dochter van Icarius, waarover we eerder hebben gesproken.
25; 04
Weer anderen noemen haar de dochter van Apollo bij Chrysothemis, een kind, Parthenos genaamd. Omdat zij jong stierf werd ze door Apollo tussen de sterrenbeelden geplaatst.

26. t/m 30

26 Schorpioen

26; 01
Dit teken is verdeeld in twee delen vanwege de grote spreiding van de klauwen. Een deel ervan noemen onze schrijvers de Weegschaal.
26; 02
Maar het gehele sterrenbeeld werd om de volgende reden aan de hemel geplaatst: Sinds Orion gewoon was om te jagen, en erop vertrouwde dat hij vaardiger dan alle anderen in de jacht was, zei zelfs tegen Artemis en Leto dat hij in staat was om alles te doden dat zij maakten. Gaea, hier zeer kwaad over, zond de Schorpioen waarvan gezegd wordt dat die hem doodde. Zeus plaatste, de moed van beiden bewonderend, echter de Schorpioen tussen de sterren, als een les voor de mensheid om niet te veel zelfvertrouwen te hebben. Artemis vroeg toen, vanwege haar genegenheid voor Orion, aan Zeus om haar dezelfde gunst te verlenen als hij op haar verzoek aan Gaea had verleend. En zo werd het sterrenbeeld op zodanige wijze ingericht dat wanneer Schorpioen verschijnt, Orion ondergaat.

27 Boogschutter

27; 01
Velen hebben dit teken Centaurus genoemd; anderen ontkennen de naam, omdat de Centauren geen gebruik maken van pijlen. De vraag doet zich voor, waarom hij is uitgebeeld met paardenflanken maar met een staart van een Satyr.
27; 02
Sommigen zeggen dat hij Crotus is, zoon van Eupheme, verzorgster van de Muzen. Zoals Sositheus, schrijver van tragediën, zegt, had hij zijn huis op de berg Helicon en beleefde plezier in het gezelschap van de Muzen, en nam soms deel aan de jacht. Hij verwierf veel roem door zijn ijver, want hij was erg snel in de bossen, en vaardig in de kunsten. Als beloning voor zijn ijver vroegen de Muzen aan Zeus om hem weer te geven in een sterrengroep, en Zeus voldeed aan dat verzoek. Omdat hij alle vaardigheden in een lichaam wilde weergeven, gaf hij hem paardenflanken omdat hij veel reed. Hij voegde pijlen toe, omdat hij zowel zijn ijver en zijn snelheid wilde tonen, en hij gaf hem de staart van een Satyr omdat de Muzen niet minder plezier beleefden aan Crotus dan Dionysus aan de Satyrs. Voor zijn voeten zijn een paar sterren gerangschikt in een cirkel, waarvan sommigen zeggen dat zij een krans vormen, afgeworpen zoals bij een spel.

28 Steenbok of Zeegeit

28; 01
Dit teken lijkt op Aegipan, die Zeus tussen de sterrenbeelden wilde hebben omdat hij door hem was gezoogd, net als de geit die we eerder genoemd hebben. Hij veroorzaakte als eerste toen Zeus de Titanen aanviel die angst tussen de vijanden die panikos wordt genoemd. Het onderste deel van zijn lichaam is visvormig, omdat hij ook schelpdieren naar de vijand wierp in plaats van stenen. Egyptische priesters en sommige dichters zeggen dat eens toen vele goden in Egypte bijeen waren, plotseling Typhon naar die plaats kwam, een buitengewoon woest monster en dodelijke vijand van de goden. Van angst voor hem vervult, veranderde zij hun gedaanten in andere vormen: Hermes werd een ibis, Apollo in de vogel die Thracisch wordt genoemd, Artemis in een kat. Hierdoor zegt men dat de Egyptenaren het niet toestaan dat deze schepselen worden verwond, omdat zij vertegenwoordigers van de goden zijn. Tegelijkertijd wierp Pan zich in een rivier, het onderste deel van zijn lichaam veranderen in een vis, en de rest in een geit, en ontsnapte zo aan Typhon. Zeus, zijn scherpzinnigheid bewonderend, zette zijn gelijkenis tussen de sterrenbeelden.

29 Waterman of Waterdrager

29; 01
Van Waterman of Waterdrager zeggen velen dat dit Ganymedes is, die Zeus aanstelde tot wijnschenker van de goden, nadat hij hem had weggegrist bij zijn ouders vanwege zijn schoonheid. Daarom wordt hij uitgebeeld alsof hij water schenkt uit een kan.
29; 02
Hegesianax, zegt echter dat het Deucalion is, omdat tijdens zijn bewind enorme hoeveelheden water uit de lucht vielen die de grote zondvloed veroorzaakten.
29; 03
Eubulus wijst hem aan als Cecrops, herinnerend aan het aloude ras, die toont dat men water gebruikte in het offer aan de goden voordat wijn werd gegeven, en dat Cecrops heerste voordat wijn was ontdekt.

30 Vissen

30; 01
Diognetus Erythraeus vertelt dat Aphrodite en haar zoon Eros eens in Syrië bij de rivier Euphrates kwamen. Daar verscheen plotseling Typhon, waarover we eerder spraken. Aphrodite en haar zoon wierpen zich in de rivier en veranderden hun gedaanten in die van vissen, en ontsnapten zo aan het gevaar. Nadien stopten de Syriërs, die in de aangrenzende gebieden woonden, met het eten van vis, vrezend dat zij hen zouden vangen en om diezelfde reden bang waren zo de bescherming van de goden te verliezen, of om de goden zelf te verstrikken.

31. t/m 35

31 Zeemonster of Walvis

31; 01
Ze zeggen dat de Walvis, met alle respect voor het zeemonster, door Poseidon was gezonden om Andromeda te doden, waarover we al spraken. Maar omdat hij door Perseus werd gedood, werd deze vanwege zijn enorme afmetingen en zijn dapperheid tussen de sterrenbeelden geplaatst.

32 Eridanus of Rivier

32; 01
Sommigen noemen dit de Nijl, hoewel anderen het de Oceaan noemen. Hoewel diegenen die pleitten voor de Nijl er op wijzen dat deze terecht zo wordt genoemd vanwege zijn grote lengte en nut van die rivier, en in het bijzonder omdat onder het teken een bepaalde ster staat, helderder stralend dan de rest, Canopus genaamd. Canopus is een eiland dat wordt omspoeld dor de Nijl.

33 Haas

33; 01
Van de Haas wordt verteld dat hij vlucht voor de hond van de jager Orion, want, zoals het hoort, toen Orion als jager werd voorgesteld, wilden zij datgene waar hij op joeg uitbeelden, en zo plaatsten zij de vluchtende haas aan zijn voeten.
33; 02
Sommigen vertellen dat hij daar is geplaatst door Hermes, en van hem het vermogen had gekregen, naast allerlei andere vaardigheden, om telkens zwanger te worden van nieuwe kinderen terwijl hij andere baarde
33; 03
Anderen die het oneens zijn met deze reden zeggen dat een zo nobele en grote jager als Orion (waarover we spraken bij het sterrenbeeld Schorpioen) niet jagend op hazen uitgebeeld zou mogen worden. Callimachus wordt verweten, toen hij de deugden van Artemis bezong, dat hij zei dat zij zich verheugde over het vlees van de hazen en hen daarom bejoeg. Dus daarom beeldden zij Orion uit terwijl hij jaagt op een stier.
33; 04
Het volgende verhaal over de Haas werd opgetekend. Er waren geen hazen op het eiland Lesbos, en een zekere bewoner van dat eiland, geleid door een voorliefde voor het ras, voerde vanuit een ander land een zwanger konijn in, en verzorgde haar zeer zorgvuldig toen ze haar jongen baarde. Toen die gebaard waren, en de bewoners een grote interesse ontwikkelden, kochten sommigen van hen een jong, of kregen anderen er een cadeau, begonnen zij allen hazen te kweken. In uiterst korte tijd waren er zo veel hazen geboren dat het gehele eiland door hen overspoeld werd. Toen de mensen hen geen eten gaven, drongen zij door in de graanvelden en verslonden alles. De inwoners, die tegen deze ramp aanliepen, en daardoor honger leden, verdreven door samenwerking van alle bewoners hen uiteindelijk van het eiland, zij het met grote problemen. Later vervaardigden zij een beeld van de haas tussen de sterren, opdat men zich later zou herinneren dat er in het leven niets zo begeerlijk was maar dat zij later meer ellende dan plezier ervan zouden genieten.

34 Orion

34; 01
Hesiodus noemt hem de zoon van Poseidon en Euryale, dochter van Minos. Hij bezat het vermogen om over de golven te rennen alsof het land was, net zoals er over Iphiclus verteld wordt dat hij over wuivend graan kon lopen zonder het te breken.
34; 02
Aristomachus zegt dat er een zekere Hyrieus leefde in Thebe – Pindar plaatst hem op het eiland Chios – die aan Zeus en Hermes vroeg toen deze hem bezochten of ze hem een kind wilden schenken. Om zijn verzoek sneller ingewilligd te krijgen offerde hij een os en zette hen die als feestmaaltijd voor. Nadat hij dit gedaan had, vroegen Zeus en Hermes hem om de huid van de os te verwijderen; toen urineerden zij er op, en vertelden hem om die in de grond te begraven. Later werd hieruit een kind geboren die Hyrieus naar aanleiding van de gebeurtenis Urion noemde, later werd hij vanwege zijn charme en vriendelijkheid Orion genoemd.
34; 03
Men vertelt dat hij van Thebe naar Chios kwam, en toen zijn zinnen door de wijn verrukt werden, hij Merope aanrandde, de dochter van Oenopion. Hierom werd hij door Oenopion blind gemaakt en van het eiland gesmeten. Maar hij kwam op Lemnos bij Hephaistus, en kreeg van hem een gids genaamd Cedalion, Hem op zijn schouders dragend, kwam hij bij Helius, die hem genas waarna hij terugkeerde naar Chios om wraak op Oenopion te nemen. De burgers verborgen Oenopion echter ondergronds. Wanhopig omdat hij Oenopion niet kon vinden, kwam Orion op Kreta, en begon daar samen met Artemis te jagen. Hij begon tegen haar op te scheppen zoals we eerder noemden, en kwam zo tussen de sterren terecht. Sommigen vertellen dat Orion te intiem met Oenopion leefde, en zijn ijver in de jacht aan hem wilde bewijzen, tegen Artemis pochte, dat we hierboven bespraken, en zo werd gedood. Anderen, waaronder Callimachus, zeggen dat toen hij Artemis wilde aanraden, hij door haar pijlen werd vastgenageld en tussen de sterren uitgebeeld werd vanwege hun gezamenlijke voorliefde voor de jacht.
34; 04
Istrus zegt echter dat Artemis verliefd was op Orion en bijna met hem trouwde. Apollo nam dit zwaar op, en toen zijn uitbranders geen resultaat boekten, het hoofd van Orion ziend die een eind uit de kust aan het zwemmen was, ging hij een weddenschap met haar aan dat zij het zwarte object ver op zee niet kon raken met haar pijlen. Omdat zij een expert in die kunst genoemd wilde worden, schoot ze een pijl af en doorboorde het hoofd van Orion. De golven brachten het gebroken lichaam naar de kust, en Artemis, diep bedroefd omdat ze hem gedood had, zijn dood bewenend met vele tranen, plaatste hem tussen de sterrenbeelden. Maar wat Artemis deed na zijn dood zullen we vertellen in de verhalen die over haar gaan.

35 Hond

35; 01
Er wordt verteld dat hij door Zeus aan Europa is gegeven als bewaker, en later naar Minos is gekomen. Toen Minos ziek was, genas Procris, vrouw van Cephalus, hem, en kreeg de hond als beloning voor haar diensten, omdat zij gek op jagen was en de hond zo snel was dat geen enkel dier aan hem ontsnapte. Na haar dood ging de hond naar haar man Cephalus, die hem meenam naar Thebe toen hij daar naar toe ging. Daar was een vos waar men van zei dat die zo snel was dat geen enkele hond hem kon inhalen. Dus toen de twee dieren elkaar ontmoetten, zat Zeus met een dilemma, zoals Istrus vertelt, en veranderde hen in stenen.
35; 02
Sommigen zijn van mening dat het de hond van Orion is, en omdat Orion gek was op jagen, de hond tussen de sterren werd geplaatst.
35; 03
Anderen noemden het de hond van Icarius. Deze vele suggestie hen hun eigen pleitbezorgers.
35; 04
De Hond heeft een ster op zijn tong die Hond genoemd wordt, en op zijn hoofd staat een andere waarvan wordt gedacht dat die daar door Isis is geplaatst naar zijn eigen naam, en hem Sirius noemde vanwege de schittering van zijn vlammen en omdat hij helderder dan de rest lijkt te schijnen. En dus, omdat de mensen hem makkelijkere kunnen herkennen, door hen Sirius genoemd word.

36. t/m 40

36 Procyon

36; 01
Procyon lijkt eerder te verrijzen dan de grotere Hond; om deze reden wordt hij de Voor-Hond genoemd. Sommigen denken dat het de hond van Orion is, en in al dezelfde verhalen is geplaatst waarin de grotere hond is omschreven.

37 Argo

37; 01
Sommigen beweren dat dit schip Argo in het Grieks wordt genoemd vanwege haar snelheid, anderen omdat Argus haar uitvinder was. Velen zeggen dat zij het eerste schip op de zeeën was, en om deze reden speciaal uitgebeeld is tussen de sterren. Pindar zegt dat ze in een stad in Magnesia is gebouwd genaamd Demetrias – Callimachus in het district vlakbij de tempel van de Actian Apollo waar de Argonauten begonnen met hun reis. Deze plek wordt Pagasae genoemd, omdat de Argo daar voor het eerst in elkaar is gezet. Homerus vertelt dat deze plek in het district Thessalië was. Aeschylus en sommige anderen zeggen dat op dezelfde plek een sprekende balk door Athena is toegevoegd. De complete vorm van het schip verschijnt niet in de sterren; het is verdeeld van de achtersteven tot de mast, met als betekenis dat ment niet moet wanhopen als hun schepen schipbreuk lijden.

38 Centaurus

38; 01
Ven hem wordt gezegd dat het Chiron is, zoon van Cronus en Philyra, die niet alleen de andere Centauren overtrof maar ook de mensen in gerechtigheid, en waarvan men denkt dat hij Asclepius en Achilles heeft opgevoed. Vanwege zijn nauwgezetheid en vlijt, kreeg hij zijn plek tussen de sterren. Toen Heracles eens Chiron bezocht, en terwijl hij zat zijn pijlen onderzocht, viel een van die pijlen op de voet van Chiron, en veroorzaakte zo zijn dood. Anderen vertellen dat toen de Centaur zich afvroeg hoe het kon dat zulke grote wezens als Centauren gedood konden worden door zulke kleine pijlen, hijzelf probeerde de boog te spannen, en de pijl, uit zijn hand glippend, op zijn voet viel. Om deze reden plaatste Zeus, medelijden met hem hebbend, hem met een slachtoffer tussen de sterrenbeelden die hij als offer boven het altaar lijkt te houden.
38; 02
Anderen hebben gezegd dat hij Pholus de Centaur is, die meer bedreven in het voorspellen was dan de anderen. Dus werd hij, in opdracht van Zeus, uitgebeeld terwijl hij met een offer naar het altaar komt.

39 Altaar

39; 01
Op dit altaar hielden de goden hun eerste offerandes en vormden een bondgenootschap toen zij de Titanen wilden aanvallen. Het werd door de Cyclopen vervaardigd. Sindsdien ontwikkelde de mensen de gewoonte om wanneer zij van plan zijn om iets te ondernemen, zij eerst offers brengen voor dat zij met de onderneming beginnen.

40 Waterslang

40; 01
Dit is het teken waar de Kraai op zit en waarover de Schaal is geplaatst. De volgende oorzaak wordt hiervoor aangedragen: Toen Apollo aan het offeren was, werd de kraai, die onder zijn hoede stond, erop uit gestuurd om zuiver water te gaan halen. Nadat hij verscheidene bomen met vijgen zag die nog niet rijp waren, ging hij in een van de bomen zitten en wachtte tot ze rijp zouden worden. Na enige dagen toen de vijgen rijp waren en hij er een paar had gegeten, zag Apollo, die wachtte, hem gehaast aan komen vliegen met een schaal vol water. Voor deze traagheid strafte Apollo, die ander water had moeten gebruiken vanwege de traagheid van de kraai, hem op de volgende wijze. Zolang de vijgen rijpen, kan de kraai niet drinken, omdat hij in die dagen een pijnlijke keel heeft. Dus toen de god de dorst van de kraai wilden uitbeelden, zette hij de schaal tussen de sterrenbeelden, en zette de waterslang er onder om de dorstige kraai te vertragen. Want de kraai lijkt te pikken naar het eind van zijn staart om toestemming te krijgen om naar de schaal te gaan.
40; 02
Istrus en verscheidene anderen hebben gezegd dat de Kraai Coronis was, de dochter van Phlegyas. Ze baarde Asclepius aan Apollo, maar nadat Ischys, zoon van Elatus, met haar geslapen had, vertelde de kraai, die alles had gezien, dit aan Apollo. Vanwege dit onplezierige nieuws veranderde Apollo hem in zwart in plaats van zijn oorspronkelijke witte kleur, en doorboorde Ischys met zijn pijlen.
40; 03
Over de Schaal schrijft Phylarchus dit verhaal: In Chersonesus vlakbij Troje waar volgens velen het graf van Protesilaus is gelegen, is een stad, Elaeusa genaamd. Toen een zekere Demophon hier heerste, kwam er plotseling een plaag over het land die een vreemd sterftecijfer over de bewoners bracht. Demophon, hierover hevig verontrust, die een bediende naar het orakel van Apollo stuurde voor remedie, kreeg als antwoord dat er elk jaar een meisje uit een nobel geslacht geofferd moest worden aan hun duizend goden. Demophon wilde, met uitzondering van zijn eigen dochters, het lot een van de dochters van de notabelen laten kiezen, en bleef dit plan uitvoeren totdat hij op een zekere man uit de hoogste kringen stuitte. Deze weigerde om zijn dochter deel te laten nemen aan de loting als de dochters van de koning ook niet deelnamen. De koning, hier zeer boos over, doodde de dochter van de edele zonder het lot te laten beslissen. Vanwege deze daad pretendeerde Mastusius, vader van het meisje, hij uit vaderlandsliefde net of hij het hem niet kwalijk nam, want het meisje zou gekozen kunnen zijn als haar lot was getrokken. Van lieverlee vergat de koning het voorval. Toen de vader van het meisje zich op zijn vriendelijkste manier voordeed bij de koning, vertelde hij dat hij een heilig offer ging brengen en nodigde de koning en zijn dochters uit om dit bij te wonen. De koning, nietsvermoedend, stuurde zijn dochters vooruit; omdat hij met een staatszaak bezig was, en zou later komen. Toen dit was naar wens van Mastusius gebeurd was, doodde hij de dochters van de koning, en mengde hun bloed in een schaal met wijn, en gaf opdracht om dit als dronk aan de koning te geven wanneer hij arriveerde. De koning vroeg naar zijn dochters, en toen hij vernam wat er gebeurd was, gaf hij opdracht om Mastusius en de schaal in zee te werpen. De plek waar hij in zee werd gegooid, is Mastusië genoemd om hem te herdenken; de haven wordt nog steeds de Schaal genoemd. Oude astronomen tekenden het op in de sterren, opdat de mensheid zich herinnert dat niemand ongestraft kan profiteren van slechte daden, noch dat vijandelijkheden vaak worden vergeten.
40; 04
Sommigen, waaronder Eratosthenes, zeggen dat het de Schaal is die Icarius gebruikte toen hij de wijn toonde aan de mensheid; anderen dat het de kruik was waarin Ares werd opgesloten door Otus en Ephialtes.

41. t/m 43

41 Vis

41; 01
Dit is de vis die de Zuidelijke wordt genoemd. Het lijkt water te drinken uit het teken Waterman. Er wordt gezegd dat het eens, toen Isis moest bevallen, haar heeft gered, en als beloning voor deze vriendelijkheid zij de Vis en haar jongen, waar we eerder over spraken, tussen de sterren plaatste. Als gevolg hiervan eten de Syriërs gewoonlijk geen vis, en aanbidden hun vergulde gelijkenis als huisgoden. Ctesius schreef hier ook over.

42 Planeten

42; 01
Er rest ons nog om over de vijf sterren te spreken die velen ‘zwervenden’ hebben genoemd en door de Grieken planeten genoemd worden. Eén van hen is de ster van Zeus, Phaenon genaamd, een jongeling die Prometheus qua schoonheid alle anderen liet overtreffen, toen hij de mensheid maakte, zoals Heraclides Ponticus zegt. Toen hij van plan was om hem voor zichzelf te houden, zonder hem aan Zeus te tonen zoals hij met de anderen had gedaan, vertelde Eros dit aan Zeus, waarna Hermes naar Phaenon werd gestuurd die hem overtuigde om naar Zeus te gaan en onsterfelijk te worden. Daarom is hij tussen de sterren geplaatst.
42; 02
De tweede ster is die van Helius; anderen zeggen van Cronus. Eratosthenes claimt dat hij Phaëthon genoemd wordt, naar de zoon van Helius. Velen hebben over hem geschreven – hoe hij als een dwaas zijn vaders rijtuig bestuurde en de aarde in brand zette. Vanwege dit feit werd hij door Zeus met een bliksem gedood, en viel in de rivier de Eridanus, en werd door Helius overgebracht naar de sterrenbeelden.
42; 03
De derde ster is die van Ares, hoewel anderen zeggen dat hij aan Heracles behoort. De ster van Ares volgt die van Aphrodite, en zoals Eratosthenes zegt, om de volgende reden: Toen Hephaistus met Aphrodite getrouwd was, en vanwege zijn oplettendheid, zag Ares geen mogelijkheid om haar te bezoeken, en bleef er voor Ares niets anders over dan dat zijn ster die van haar zou volgen. Omdat zij een hevige liefde voor hem had opgevat, noemde ze de ster Pyroïs, en zo dit feit vernoemde.
42; 04
De vierde ster is die van Aphrodite, Phosphorus genaamd. Sommigen zeggen dat hij van Hera is. In veel verhalen wordt ook gemeld dat het Hesperus is. Hij lijkt de grootste van alle sterren. Sommigen hebben gezegd dat hij de zoon van Eos en Cephalus vertegenwoordigt, die velen overtrof in schoonheid, en zelfs Aphrodite naar de kroon stak, en, zoals Eratosthenes zegt, en om deze reden de ster van Aphrodite genoemd wordt. Hij is zowel bij zonsopgang als bij zonsondergang te zien, en dus zowel Avondster als Morgenster genoemd kan worden.
42; 05
De vijfde ster is van Hermes, Stilbon genaamd. Hij is klein en helder. Hij is opgedragen aan Hermes omdat die als eerste de maanden instelde en de banen van sterrenbeelden waarnam. Euhemerus zegt dat Aphrodite eerst de sterrenbeelden installeerde en toen Hermes onderwees.

43 Melkweg

43; 01
Er is een bepaald cirkelvormig figuur onder de sterrenbeelden, wit van kleur, welke sommigen de Melkweg hebben genoemd. Eratosthenes zegt dat Hera, zonder dat zij dit in de gaten had, de borst aan zuigeling Hermes gaf, maar toen ze ontdekte dat het de zoon van Maia was, wierp ze hem van zich af, en verscheen de witheid van de vloeiende melk tussen de sterrenbeelden.
43; 02
Anderen vertellen dat het Heracles was die aan Hera werd gegeven toen ze sliep. Toen ze wakker werd, gebeurde datgene wat we hiervoor beschreven. Anderen zeggen dat Heracles zo gulzig was dat hij niet alle melk in zijn mond kon houden die hij dronk, en de Melkweg uit zijn mond morste.
43; 03
Weer anderen vertellen dat toen Rhea de steen naar Cronus bracht, en net deed of het een kind was, hij haar opdracht gaf om het te zogen; en toen ze op haar borst drukte, vormde de uitgeperste melk de cirkel die we hiervoor noemden.

© 2017 Maarten Hendriksz