Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Duikereend

De duikereend

Aesacus, de zoon van Priamus en zijn eerste vrouw Arisbe 1, is een uitstekende ziener, die het drukke stadsleven verfoeide en liever in de bossen woonde. Daar raakt hij eens verliefd op de Nimf Asterope 1, een dochter van Riviergod Cebren. Zo ziet hij haar eens op de oever van haar vader liggen terwijl zij haar haren laat drogen in de zon. Maar het schuchtere meisje voelt zijn blik en loopt weg. De verliefde Aesacus achtervolgt Asterope 1 snel, terwijl zij van angst wegholt. Dan wordt Asterope 1 tijdens die achtervolging door een adder gebeten, waardoor ze sterft.

Aesacus klemt het stervende meisje wanhopig in zijn armen en roept: ‘Het spijt me, het spijt me voor wat ik deed! Die adder en ik, wij zijn jouw ondergang geworden, hij door zijn beet, ik door mijn schuld. Mijn misdaad is veel erger en ik wil je troosten bij het sterven met mijn eigen dood!’ Na deze woorden springt hij van een rots in zee. Maar de Godin Tethys kreeg medelijden met Aesacus, en gaf hem tijdens zijn val vleugels waardoor zijn doodsverlangen niet vervuld werd.

Veren vallen zacht en Aesacus duikt menigmaal woedend onder, met zijn kop diep in het water, waar hij op zoek gaat naar de dood. Na verloop van tijd heeft de liefde hem sterk vermagerd, zijn de gelede poten en nek dun en lang, en steekt zijn kop ver naar voren. Zo werd Aesacus voor eeuwig veranderd in een Duikereend die gek is op water.

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz