Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Everzwijn 2 van Calydon

Dit Everzwijn 2 is een gedrocht van de Artemis, een uitzonderlijk groot en sterk monster, dat net zo groot was als een volwassen stier. Op zijn lijf groeien bruine borstels die zo scherp waren als lansen en alle kanten uitsteken, terwijl er bloed uit zijn felle ogen druipt. Het Everzwijn 2 ademt met een rauw geluid zijn adem uit, terwijl er vuur uit zijn bek bliksemt, en zijn slagtanden net zo vervaalrijk zijn als die van een olifant.

Het wilde zijn van Calydon

Omdat koning Oeneus 1, na een overvloedig jaar, geen dankoffer bracht aan Artemis stuurt de Godin uit wraak dit monster op de landerijen van de koning af. Daar trapt het monster de korenaren stuk, vertrappelt met zijn enorme poten de bomen en gewassen van de boeren, en dreigt er hongersnood. Ook schapen en mensen worden door het Everzwijn 2 aangevallen, kan geen woeste stier of hond hem verdrijven, en vlucht iedereen uit angst weg als het dier in hun omgeving opduikt.

Ten einde raad laat koning Oeneus 1 een boodschap door heel Griekenland klinken om jongemannen op te roepen die bereid zijn om het monster te doden. Zo verzamelt zich aan het hof van de koning een grote groep jongemannen, die bereid zijn om het dier op te jagen en de doden, en beginnen aan de jacht op het Everzwijn 2 waarbij ze werden aangevoerd door Meleager, de zoon van Oeneus 1. Terwijl een aantal mannen netten spannen, gaat de rest met een meute honden het bos in waar het monster gewoonlijk verbleef om hem op te drijven.

Maar het Everzwijn 2 laat zich niet opjagen en kiest voor de aanval. Razendsnel schiet hij uit het struikgewas tevoorschijn en trachten de mannen het monster te verwonden door hun jachtsperen te werpen. Maar door de onverwachtse aanval weet niemand, mede door toedoen van Artemis, het dier te raken en loopt hij de voorste twee mannen, Hippalmus 2 en Pelagon 5, omver. Snel slepen de andere mannen de twee in veiligheid, maar kunnen niet voorkomen dat het Everzwijn 2 zijn tanden in het been van Enaesimus zet en zijn pezen doorbijt. Ook Nestor zou zijn laatste adem uitgeblazen hebben als hij zich niet snel aan in een boom was geklommen om aan de blikkerende slagtanden te ontkomen.

Na elke woeste aanval keert het Everzwijn 2 zich om en gaat dan weer op de mannen af om hen te doden. Zo gaat de strijd in het bos enige tijd door, terwijl de een na de ander probeert het ondier te doden maar mislukken al deze pogingen. Uiteindelijk weet de enige vrouw in het jachtgezelschap, Atalanta, het dier met een pijl te verwonden, en ziet Meleager zijn kans schoon om een eind aan de jacht te maken. Hij werpt zijn jachtspeer, raakt het Everzwijn 2 vol in zijn flank, en maakt met zijn jachtmes een eind aan zijn leven. Als het dier uiteindelijk door op de grond ligt snijdt Meleager de kop af, om als jachttrofee mee naar huis te nemen, maar geeft de gevilde huid aan Atalanta als beloning omdat zij als eerste het monster wist te treffen

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz