Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Hert van Cyparissus

Cyparissus en het hert

Dit hert, dat leefde op het eiland Ceos, was een groot dier dat met zijn gewei zijn eigen kop voorzag van schaduw. Zijn gewei blonk als goud, en van zijn nek hingen zijdezachte haren als juwelensnoeren neer tot op zijn flanken. Parels zo groot als bessen glansden in het licht van de zon aan weerszijden van zijn kop, waarmee hij zonder angst de wereld bekeek. Het dier ging ondanks zijn schichtige aard regelmatig de huizen van de bewoners binnen om daar zijn nek te laten strelen.

De mooiste jongen van het eiland, Cyparissus, was zeer gehecht aan het dier en bracht het hert regelmatig naar verse weidegrond, of naar water van een heldere bron. Dan tooide hij het gewei met kleurrijke bloemenkransen en zat bovendien vaak op de rug van het dier om een ritje door de natuur te maken. Maar op een snikhete dag slaat het Noodlot toe. Wanneer het hert, lui van de hitte, uitgestrekt op de grond ligt bij een bron om wat water te drinken, wordt hij plotseling getroffen door een scherpe jachtspeer.

Dan komt Cyparissus uit het struikgewas gestormd, die tot zijn schrik ontdekt dat hij zijn lievelingsdier heeft geraakt met zijn speer. Toen hij het zwaargewonde dier zag sterven, wilde hij zelf hevig jammerend ook sterven. Hoewel Apollo, die verliefd op Cyparissus was, hem vele troostende woorden toefluisterde wil Cyparissus niet verder leven, en smeekt Apollo om hem voor eeuwig in de rouw te laten. Als zijn tranenvloed, en uiteindelijk ook zijn bloed, is weggevloeid begint het lichaam van Cyparissus te veranderen. Zijn huid werd groen, begonnen takken uit zijn hoofd te groeien, en veranderde uiteindelijk in een boom. Toen snikte Apollo bedroefd: ‘Ik zal nu altijd om jou treuren en jij om anderen. Je zult het symbool zijn van verdriet.

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz