Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Kever

De matamorfose van Cerambus

De kever wordt zowel door de schrijver Ovidius als Antoninus Liberalis beschreven in hun mythen. In beide gevallen gaat het om Cerambus, de zoon van Eusirus, die ver voor de Zondvloed in de uitlopers van de berg Othrys woonde. Over hem wordt verteld dat hij de beste zanger in die dagen was, terwijl hij talloze kuddes bezat die hij zelf hoedde. In die heuvels bedacht hij de herdersfluit en was de eerste mens die op de lier leerde spelen, en daarop vele prachtige liederen componeerde. De Nimfen waren zo gecharmeerd van zijn muzikale talent dat ze zich aan hem vertoonden, en dansten op het spel van zijn Lier.

Op een dag geeft Natuurgod Pan hem het advies om de Othrys met zijn kuddes te verlaten, en naar de laaggelegen dalen te gaan, omdat er een zeer strenge winter zou volgen. Maar Cerambus, met de arrogantie van de jeugd, besloot om niet te vertrekken en op de Othrys te blijven. Hij zei ook lompe en nonchalante dingen tegen de Nimfen, en beweerde dat ze niet van Zeus afstamden. Hij vertelde hen ook dat Poseidon enkelen van hen wortel had laten schieten, en in populieren had veranderd. Zo hoonde Cerambus de Nimfen.

Kort daarna viel plotseling de vorst in en bevroor de rivier. Er viel veel sneeuw op de kudden van Cerambus, waardoor ze uit het zicht verdwenen, net als de bomen en paden. De Nimfen, boos op Cerambus vanwege zijn kwaadsprekerij, veranderden hem vervolgens in een hout etende kever. Hij wordt gezien op boomstronken, terwijl zijn altijd bewegende kaken aan het hout vreten. Hij is zwart en lang, heeft stevige vleugels als een grote mestkever. Kleine Jongens gebruiken hem als speelgoed, terwijl ze zijn kop eraf rukken, om als hanger te dragen. De kop lijkt op de hoorns van een lier die gemaakt is uit het schild van een schildpad.

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz