Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Kikker

de kikker

Toen de Godin Leto op het eiland Asteria bevallen was van Apollo en Artemis, ging zij met haar kinderen naar Lycië waar ze, doodmoe en dorstig van de tocht, wat water wilde drinken uit een bron. Maar de plaatselijke boeren en herders verboden Leto om te drinken, en woelden met stokken door de zachte modder op de bodem van de bron, waardoor het water ondrinkbaar werd.

De uitgeputte Leto vertrok en verliet Melite terwijl wolven, kwispelend met hun staarten, haar de weg wezen en naar de rivier Xanthus leidden. Daar dronk ze van het water, waste de baby’s, en wijdde de Xanthus aan Apollo terwijl ze het land, dat Tremilis genoemd werd, nu Lycië noemde (wolvenland) naar de wolven die haar de weg gewezen hadden. Daarna keerde Leto terug naar de bron, om een straf op te leggen aan de boeren die haar hadden weggejaagd. Terwijl ze hun vee aan het drenken waren bij de bron sprak Leto met haar handen hemelwaarts gericht: ‘Blijven jullie maar voorgoed in modder roeren!

De wens van Leto werd vervuld en de boeren plonsden het water in. Ze kregen dikke nekken en een opgeblazen lijf, terwijl hun lichamen een groene kleur kregen, maar de buiken wit bleven. Hun stemmen werden rauw, en maakten in het water ruzie met elkaar terwijl hun bekken steeds breder werden door het gescheld. Zo werden de boeren veranderd in kikkers, die hun leven lang doorbrengen in modderige waterpoelen, en daar tot aan de dag van vandaag luidkeels kwaken.

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz