Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Aepytus 2 - Telephon

Aepytus en Merope smeden een plan

Aepytus 2, die ook wel Telephon genoemd wordt, is een zoon van Cresphontes, één van de Heracliden, en zijn vrouw Merope 3. Hij heeft nog twee oudere broers waar de namen echter niet bekend van zijn. Aegyptus wordt geboren nadat de Heracliden de Peloponnesus hebben veroverd en zijn vader het koningschap over Messene krijgt toegewezen.

Cresphontes regeert slechts twee jaar en wordt dan, samen met zijn twee oudste zoons, vermoord door een andere Heraclide, Polyphontes 2. Deze wordt de nieuwe koning van Messene en dwingt Merope 3, tegen haar zin, om zijn vrouw te worden. Zij verbergt haar pasgeboren zoon Aepytus 2, die ze Cresphontes gebaard had, bij haar vader in Aetolië om te voorkomen dat ook hij vermoord zou worden. Polyphontes 2 bleef echter ijverig zoeken naar haar verdwenen zoon, en beloofde veel goud aan degene die Aepytus 2 zou doden.

Nadat Aepytus 2 volwassen was geworden, wilde hij wraak nemen voor de dood van zijn vader en broers. Zo ging hij, terwijl hij zich als iemand anders voordeed, naar koning Polyphontes 2 om het goud op te eisen, en vertelde hem dat hij Aepytus 2 gedood had. De koning verzocht Aepytus 2 als gast te blijven om meer over de jongeman te weten te komen. Toen Aepytus 2 van vermoeidheid in slaap viel, kwam een oude man huilend bij Merope 3 vertellen dat haar zoon niet meer aanwezig was bij haar vader in Aetolië, waar zij hem had achtergelaten.

Merope 3, die dacht dat degene die sliep de moordenaar van haar zoon was, ging de kamer binnen met een bijl, en wist niet dat ze op het punt stond haar zoon te doden. De oude man herkende hem echter en hield Merope 3 tegen. Toen zag Merope 3 de mogelijkheid om zich te wreken op haar vijand, en verzoende zich zogenaamd met Polyphontes 2. Terwijl de koning vrolijk zijn offer bracht doodde Aepytus 2 hem, en herwon zo het koninkrijk van zijn vader.

Stamboom:

Cresphontes Merope 3 - -
Aepytus 2 -
-

Bronnen:

©2014 Maarten Hendriksz