Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Aesacus

Aesacus is een zoon van Priamus, de koning van Troje, en diens officiële eerste vrouw, Arisbe 1, de dochter van ziener Merops 1 uit Percote. Maar anderen vertellen dat hij een zoon was van Alexiroe, de dochter van riviergod Granicus 1, die hem op een achteraf gelegen plek in het bos baarde. Aesacus is een wat schuwe jongen die de stad meed en, ver van de praal van het hof, eenzaam leefde in de bergen.

Hij wordt door zijn grootvader, Merops 1, onderwezen in de kunst van het voorspellen en wanneer Hecabe 1, de tweede vrouw van Priamus, in verwachting is van haar tweede kind moet hij haar droom verklaren aan zijn vader. Hecabe 1 vertelt Aeacus dat ze een brandende fakkel ter wereld brengt die heel de stad Troje in brand zet, waardoor de stad tot de grond toe afbrandt. Daarop verklaarde Aesacus dat het kind dat Hecabe 1 zal baren de ondergang van de stad teweeg zal brengen, en adviseerde de baby te vondeling te leggen. Na dit advies keert Aesacus weer terug naar zijn geliefde bossen.

Aesacus en de dode Hesperia

Daar wordt hij verliefd op de nimf Asterope 1, ook wel Hesperia 2 genoemd, een dochter van riviergod Cebren. Zo ziet hij haar eens op de oever van haar vader liggen terwijl zij haar haren laat drogen in de zon. Het schuchtere meisje voelt zijn blik en loopt weg. De verliefde Aesacus achtervolgt haar snel, terwijl zij van angst wegholt. Asterope 1 wordt tijdens die achtervolging echter door een adder gebeten, die gif in haar aderen spuit, waardoor zij sterft. Aesacus klemt het stervende meisje wanhopig in zijn armen en roept: ‘Het spijt me, het spijt me voor wat ik deed! Die adder en ik, wij zijn jouw ondergang geworden, hij door zijn beet, ik door mijn schuld. Mijn misdaad is veel erger en ik wil je troosten bij het sterven met mijn eigen dood!

Na deze woorden springt hij van een rots in zee. Maar de godin Tethys heeft medelijden met Aesacus en geeft hem tijdens zijn val vleugels waardoor zijn doodsverlangen niet vervuld wordt. Veren vallen zacht en Aeacus duikt telkens woedend onder, met zijn kop diep onder water, steeds op zoek naar de dood. De liefde heeft hem sterk vermagerd, zijn gelede poten en nek zijn dun en lang, zijn kop steekt ver naar voren en is hij veranderd in een Duikereend, die gek is op water.

Volgens de schrijver Dictys Cretensis veranderde Aeacus niet in een vogel maar streed hij, net als bijna alle zoons van Priamus, mee in de Trojaanse Oorlog tegen met de Grieken waarin hij door Agamemnon werd gedood.

Stamboom:

Priamus Arisbe 1 / Alexiroe Cebren -
Aesacus Asterope 1 (Hesperia 2)
-

Bronnen:

©2014 Maarten Hendriksz