Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Erigone 1

Erigone 1 is de dochter van de vrome en rechtvaardige Icarius 2 uit Athene die leefden in de periode dat Dionysus 2 over de wereld zwierf om de wijn te verspreiden. Als de wijngod ook in Athene aankomt, wordt hij gastvrij ontvangen door Erigone 1 en haar vader. Als dank schenkt Dionysus 2 aan Icarius 2 de wijnstok en de druif zodat hij aan de mensen kan laten zien hoe men wijnstokken moet planten en de druiven bewerken om er wijn van te maken.

De zelfmoord van Erigone

Omdat Icarius 2 de mensheid graag wilde laten delen in de gunsten van Dionysus 2 laadde hij een wagen vol met wijnzakken en trok daarmee, samen met Erigone 1 en hun hond Maera 3, door Attica. Als zij bij een paar herders aankomen laat Icarius 2 ook hen genieten van de wijn. De herders drinken echter overmatig van de wijn, zonder dit te mengen met water, en werden dronken. In hun benevelde breinen dachten de herders dat zij vergiftigd waren door Icarius 2, zodat hij hun kudden kon stelen.

Vervolgens slaan ze Icarius 2 met hun stokken dood en laten de volgende ochtend, toen zij weer nuchter waren, het lijk achter onder een boom. Daarna trokken zij verder met hun kuddes. Erigone 1 had van de nachtelijke gebeurtenissen niets gemerkt, en kon Icarius 2 die ochtend niet vinden. Maar dan keert de hond van Icarius 2, Maera 3, jankend en klagend terug. Het dier trok aan de zoom van haar jurk en leidde Erigone 1 naar de boom waar haar dode vader lag.

Zodra Erigone 1 haar dode vader zag barste ze in rouwbeklag uit en gaf alle hoop op. Vervolgens deed ze haar gordel af, bond die om haar nek, en hing zich op aan een stevige tak in de boom waar haar vader onder lag. Ook de hond maakt een eind aan zijn leven door in de waterput te springen waar de herders hun vee lieten drinken. Zeus (of Dionysus 2), die medelijden had met hun ongeluk, plaatste het drietal als de sterrenbeelden Arctourus, Maagd en Hond aan de hemel.

Stamboom:

Icarius 2 - - -
Erigone 1 -
-

Bronnen:

©2015 Maarten Hendriksz