Namen Dieren Geografie Gebeurtenissen Sterrenbeelden Bronnen

vorige pagina

volgende pagina

Thisbe

De verliefde Thisbe

Thisbe is een prachtig meisje dat in de stad Babylon in Cilicië woonde. Naast haar woonde de even knappe jongeman Pyramus, die hevig verliefd op haar was. Ook Thisbe koestert warme gevoelens voor haar buurjongen en is van plan om met hem te trouwen. Maar hun beide vaders weigeren een huwelijk waardoor de hartstocht naar elkaar alleen maar toenam. Al snel ontdekte het verliefde stel een spleet in de muur, die hun woningen scheidde, en spraken daardoor veelvuldig met elkaar zonder dat hun ouders het merkten. Zo zeiden ze elkaar elke avond welterusten en bedekten de muur met hun kussen.

Nachtelijk afspraakje

Maar op een dag zijn ze hun verlangen niet de baas en maken een plan om die nacht stilletjes hun huizen uit te sluipen, om elkaar buiten de muren van de stad te ontmoeten. Ze spreken af bij het graf van Ninus 1, in de schaduw van een moerbeiboom met witte vruchten, en tellen de uren totdat de zon ondergaat. Uiteindelijk slapen de ouders van Thisbe en gaat ze op weg naar de ontmoetingsplek. Door haar verliefdheid kent ze geen angst, maar ziet in het maanlicht een leeuwin met bebloed muil naderen. Snel vlucht ze een donkere grot in, maar verliest onderweg haar sluier die door de leeuwin werd ontdekt en in haar muil verscheurde.

Voetsporen op de grond

Als kort daarna ook Pyramus op de plek aankomt, ziet hij in het zand de voetsporen van een leeuwin en slaat de schrik hem om het hart. En als hij iets verder ook nog de met bloed bevlekte sluier van Thisbe ontdekt roept hij wanhopig: ‘Eén nacht jaagt twee geliefden de dood in, en van die twee had juist zij verdiend heel lang te leven! Ik ben de schuldige! Ik stortte jou in het ongeluk, omdat ik je in het donker naar een plek zo vol gevaren liet komen, en hier zelf niet eerder kwam! Ai, leeuwen, ruk ook mij maar aan stukken, en vreet mijn zondige vlees met jullie wrede kaken. Kom maar te voorschijn uit de grotten van de rotsen! Maar nee, het is laf de dood te roepen.’ Dan pakt hij de sluier op en loopt naar de schaduw van de moerbeiboom.

Wanhoop

Daar vergiet hij vele tranen op het kledingstuk, kust het talloze malen en zegt uiteindelijk: ‘Drink nu ook mijn bloed!’ Vervolgens pakt hij zijn zwaard, steekt het diep in zijn buik, en valt stervend op de grond. Het bloed spoot hoog naar buiten en zakt langzaam weg tussen de wortels van de boom in de grond. De wortels namen dit op en stuurden het bloed naar de vruchten die vervolgens van kleur veranderden en een donkerrode kleur kregen.

Zelfmoord

Als Pyramus bijna zijn laatste adem uitblaast verlaat Thisbe de grot, en gaat op zoek naar haar geliefde. Dan vindt ze de liefde van haar leven stervend op de grond aan, komen er vreselijke jammerklachten van haar lippen, en roept: ‘O Pyramus! Welk onheil nam jou van mij weg? Pyramus, geef antwoord, het is jouw Thisbe die je roept!’ Maar Pyramus heeft de kracht niet meer om te antwoordden, sloeg nog eenmaal zijn ogen op om naar zijn lief te kijken en sluit ze toen voor altijd. Dan is Thisbe ten einde raad, wil nu hij dood is ook niet meer leven, en stort zich vervolgens op het zwaard van Pyramus om naast hem te sterven. Haar tranen werden uit medelijden door de Goden veranderd in een stromende rivier waarin de twee eeuwig voortleefden.

Stamboom:

- - - -
Thisbe Pyramus
-

Bronnen:

©2016 Maarten Hendriksz